- Sygnatura akt
- I CSK 3802/24
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Cywilna Wydział I
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 22 stycznia 2026 r.
- Rozstrzygnięcie
- Zasądzono
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Syndyk banku w upadłości nie zawiesi sprawy kredytobiorców o nieważność kredytu
Przejdź do orzeczenia, 5 min czytania
Spór
Kredytobiorcy pozwali syndyka masy upadłości banku o ustalenie nieważności umowy kredytu indeksowanego kursem CHF. Syndyk domagał się zawieszenia sprawy do czasu rozpoznania zgłoszenia wierzytelności na liście.
Ustalenia sądu
Sąd Apelacyjny ustalił, że bank jednostronnie określał kurs waluty do wyliczenia zobowiązania, a umowa zawierała niedozwolone postanowienia. Według sądu umowy nie dało się utrzymać po wyeliminowaniu tych postanowień.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej syndyka i zasądził od niego łącznie na rzecz kredytobiorców 2700 zł kosztów postępowania kasacyjnego.
Dlaczego
Postępowanie o ustalenie nieważności umowy nie dotyczy wierzytelności, więc należało je podjąć i prowadzić. Ustalenie nieważności może wiązać przy ustalaniu listy wierzytelności, ale sam proces nie jest sprawą o wierzytelność.
Dla firm
Postępowanie o ustalenie nieważności umowy kredytu nie jest sprawą o wierzytelność z art. 145 Prawa upadłościowego, więc po ogłoszeniu upadłości banku może być prowadzone bez czekania na listę wierzytelności.
Więcej o sprawie
Bank ogłoszono upadłym 20 lipca 2023 r., w trakcie postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny w wyroku częściowym ustalił nieważność umowy kredytu indeksowanego kursem CHF, a syndyk zaskarżył to rozstrzygnięcie.
Kredytobiorcy do marca 2019 r. wpłacili bankowi 21 666,90 zł oraz 38 314,12 CHF, a umowa została zawarta 19 marca 2008 r.
Postępowanie o ustalenie nieważności umowy kredytu nie jest postępowaniem dotyczącym wierzytelności, o którym mowa w art. 145 pr.upadł., dlatego należało je podjąć i dalej prowadzić.
- Rozstrzygnięcie
- Zasądzono
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
- Sygnatura
- I CSK 3802/24
Treść orzeczenia około 5 minut czytania
I CSK 3802/24
POSTANOWIENIE
22 stycznia 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Pawłyszcze
na posiedzeniu niejawnym 22 stycznia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa DC. i W.C.
przeciwko syndykowi masy upadłości Bank S.A. w W.
o ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej syndyka masy upadłości Bank S.A.
w W.
od wyroku częściowego Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 16 maja 2024 r.,
V ACa 775/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od syndyka masy upadłości Bank S.A. w W. łącznie
na rzecz W.C. i D.C. 2700 (dwa tysiące siedemset) zł kosztów
postępowania kasacyjnego.
(G.G.)
Uzasadnienie
Wyrokiem z 17 maja 2022 r., II C 821/19 , Sąd Okręgowy w Warszawie
oddalił powództwo kredytobiorców o stwierdzenie nieważności stosunku prawnego
wynikającego z umowy kredytu zawartej przez strony, ewentualnie zasądzenie od
pozwanego banku na ich rzecz 1389,72 zł oraz 38 314,12 CHF z odsetkami,
ewentualnie zasądzenie 28 991,45 zł z odsetkami.
W toku postępowania apelacyjnego 20 lipca 2023 r. Sąd Rejonowy dla m.st.
Warszawy ogłosił upadłość banku
I CSK 3802/24
2
Po zawieszeniu postępowania i jego podjęciu przeciwko syndykowi w
zakresie żądania ustalenia Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem częściowym,
zaskarżonym skargą kasacyjną, zmienił wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że
ustalił nieważność stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu.
Sąd drugiej instancji ustalił, że 19 marca 2008 r. strony zawarły umowę
kredytu na sumę 143 525,40 zł indeksowanego kursem CHF, jako równowartość
65 867,55 CHF. Rzeczywista równowartość w CHF miała zostać określona po
wypłacie ostatniej transzy kredytu. Spłata kredytu miała nastąpić w 360
miesięcznych ratach. Kredyt został wypłacony w pięciu transzach.
Rzeczywista wysokość rat kapitałowo-odsetkowych miała zostać określona
w harmonogramie spłat. W dniu wypłaty kredytu suma wypłaconych środków miała
być przeliczana na CHF według kursu kupna walut określonego w tabeli kursów
obowiązującego w dniu uruchomienia danej transzy. Wysokość zobowiązania miała
być ustalana jako równowartość sumy do spłaty wyrażonej w CHF, po przeliczeniu
każdej częściowej spłaty (raty) według kursu sprzedaży walut określonego w
bankowej tabeli kursów walut dla kredytów dewizowych oraz indeksowanych
kursem walut obcych do CHF obowiązującego w dniu spłaty.
Do 28 marca 2019 r. kredytobiorcy wpłacili na rzecz banku 21 666,90 zł oraz
38 314,12 CHF.
Sąd drugiej instancji wskazał, że w umowie będącej przedmiotem niniejszej
sprawy bank w sposób jednostronny oznaczał kurs waluty właściwej do wyliczenia
zobowiązania kredytobiorcy. Z treści umowy nie wynikały zaś ani obiektywne, ani
weryfikowalne oznaczenia tego kursu. Przedmiotowa umowa nie była negocjowana
indywidualnie, zawiera postanowienia naruszające w sposób rażący interesy
konsumenta i jest sprzeczna z dobrymi obyczajami.
W ocenie Sądu drugiej instancji nie ma możliwości utrzymania umowy po
wyeliminowaniu postanowień abuzywnych. Przedmiotowa umowa jest
bezskuteczna na skutek zastosowania przez bank niedozwolonych postanowień
umownych.
Syndyk masy upadłości banku wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania ze względu na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia
I CSK 3802/24
3
prawnego: czy postępowanie sądowe z powództwa kredytobiorcy o ustalenie
nieistnienia stosunku prawnego z umowy kredytu waloryzowanego (indeksowanego
albo denominowanego) do waluty obcej, wytoczone przeciwko upadłemu bankowi
(kredytodawcy), jest sprawą „o wierzytelność, która podlega zgłoszeniu do masy
upadłości" w rozumieniu art. 145 ust. 7 ustawy z 28 lutego 2003 r. - Prawo
upadłościowe (pr.upadł.) i tym samym podlega zawieszeniu na podstawie art. 174 §
1 pkt 4 lub art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 144 ust. 1 i art. 145 ust. 1 pr.upadł.
do czasu rozpoznania zgłoszenia wierzytelności na liście wierzytelności lub,
odpowiednio, odmowy uwzględnienia wierzytelności na liście i wyczerpania trybu
określonego ustawą.
Syndyk masy upadłości banku wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania również z uwagi na istnienie potrzeby wykładni przepisów prawnych:
art. 174 § 1 pkt 4 k.p.c. w zw. z art. 144 ust. 1 i w zw. z art. 145 ust. 1 pr.upadł. oraz
art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 144 ust. 1 w zw. z art. 145 ust. 1 pr.upadł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 144 ust. 1 pr.upadł. po ogłoszeniu upadłości postępowania
sądowe, administracyjne lub sądowoadmimstracyjne dotyczące masy upadłości
mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko memu.
Postępowanie o ustalenie nieważności umowy kredytu nie jest postępowaniem
dotyczącym wierzytelności, o którym mowa w art. 145 pr.upadł., dlatego należało je
podjąć i dalej prowadzić. Orzeczenie ustalające ważność lub nieważność umowy
kredytu (ściślej istnienie lub nieistnienie stosunku kredytu) może na podstawie art.
366 k.p.c. mieć wpływ na rozstrzygnięcie o wierzytelnościach stron umowy, w tym
może wiązać przy ustalaniu listy wierzytelności upadłego, lecz sam proces
o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego nie jest postępowaniem
dotyczącym wierzytelności.
Takie stanowisko potwierdza również uchwała Sądu Najwyższego
z 19 września 2024 r., III CZP 5/24: „postępowanie sądowe z powództwa
kredytobiorcy będącego konsumentem o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego
z umowy kredytu, prowadzone przeciwko bankowi, co do którego w toku
I CSK 3802/24
4
postępowania ogłoszono upadłość, nie jest sprawą „o wierzytelność, która podlega
zgłoszeniu do masy upadłości” w rozumieniu art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego
2003 r. Prawo upadłościowe, a tym samym może być podjęte z chwilą ustalenia
osoby pełniącej funkcję syndyka”.
To właśnie korelacja art. 145 ust. 1 pr.upadł. z ustaleniem listy
wierzytelności, wyrażająca istotę i funkcję przywołanego przepisu, stanowi o
fundamentalnej różnicy między sprawami o ustalenie i sprawami o zasądzenie.
W przypadku zawieszenia postępowania o ustalenie nieistnienia stosunku
kredytu kredytobiorca upadłego nie mógłby zgłosić roszczenia o ustalenie do listy
wierzytelności, ponieważ umieszczeniu na liście podlegają tylko wierzytelności,
czyli prawa do żądania spełnienia oznaczonego świadczenia.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Na podstawie art. 98 k.p.c. kredytobiorcom przysługuje od skarżącego zwrot
kosztów sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną w wysokości stawki
minimalnej określonej w stosowanym odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia
Min. Sprawiedl. w sprawie opłat za czynności .
Dariusz Pawłyszcze
(G.G.)
[SOP]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.