Środa Wydanie nr 32

Sygnatura akt
I CSK 4209/23
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
13 lipca 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Wartość sporu
110 000 zł
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Bank musi zapłacić powódce N.Ś. 2700 zł kosztów postępowania kasacyjnego

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

Powódka N.Ś. dochodziła od banku zapłaty i ustalenia. Bank wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 28 lipca 2023 r.

Ustalenia sądu

Wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym wynosiła 110 000 zł. Pełnomocnik powódki w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o zasądzenie kosztów, a przed Sądem Najwyższym reprezentował ją ten sam pełnomocnik co przed sądem drugiej instancji.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uzupełnił postanowienie z 24 czerwca 2025 r. i zasądził od banku na rzecz powódki 2700 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Dlaczego

Koszty powódki wyniosły 2700 zł, bo ten sam pełnomocnik reprezentował ją przed Sądem Najwyższym, a sąd oparł rozstrzygnięcie na art. 98 k.p.c. i rozporządzeniu o opłatach za czynności adwokackie.

Dla firm

Wniosek o zwrot kosztów kasacji należy zawrzeć w odpowiedzi na skargę kasacyjną, bo wcześniejsze postanowienie o kosztach nie zostało wydane.

Więcej o sprawie

Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 110 000 zł. Ten sam pełnomocnik reprezentował powódkę przed Sądem Najwyższym, dlatego koszty wyniosły 2700 zł, a nie stawkę minimalną 5400 zł.

Pełnomocnik powódki w terminie wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Wartość sporu
110 000 zł
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
Sygnatura
I CSK 4209/23

Treść orzeczenia

I CSK 4209/23

POSTANOWIENIE

13 lipca 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Adam Doliwa

na posiedzeniu niejawnym 13 lipca 2026 r. w Warszawie

w sprawie z powództwa N.Ś.

przeciwko Bankowi w W.

o zapłatę i ustalenie,

na skutek skargi kasacyjnej Banku w W.

od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu

z 28 lipca 2023 r., I ACa 1995/22,

uzupełnia

postanowienie

Sądu

Najwyższego

z 24 czerwca 2025 r., wydane w sprawie o sygnaturze akt

I CSK 4209/23, w ten sposób, że dodaje punkt 2 o treści:

„zasądza od pozwanej na rzecz powódki 2700 (dwa tysiące

siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego".

Uzasadnienie

Pismem z 17 lipca 2025 r. pełnomocnik powódki N.Ś. wniósł

o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 24 czerwca 2025 r. w sprawie

o sygn. akt I CSK 4209/23 przez wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów

postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

I CSK 4209/23

2

Wniosek należało uznać za zasadny.

Pełnomocnik powódki w terminie wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną,

w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym wywołanym

wniesieniem skargi kasacyjnej przez pozwany bank wynosiła 110 000 zł. Zgodnie

z § 2 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2026 r., poz. 215 ze zm.)

wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej wynosi 5400 zł.

W niniejszej sprawie powódka przed Sądem Najwyższym była

reprezentowana przez tego samego pełnomocnika, co przed Sądem drugiej

instancji.

W konsekwencji koszty powódki wyniosły 2700 zł i należało orzec na

podstawie art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. w zw. z § 2 ust. 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2026 r., poz. 215 ze zm.).

Należało zatem uzupełnić wyrok na podstawie art. 351 § 3 w zw.

z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 k.p.c. i orzec jak w sentencji niniejszego orzeczenia.

(P.H.)

[SOP]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.