Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne po ugodzie powodów z bankiem

Powodowie A.S. i J.S. wnieśli do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od

wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 13 listopada 2025 r. (sygn. akt VIII ACa

40/25), wydanego w sprawie o ustalenie i zapłatę przeciwko Bankowi spółce

akcyjnej w W..

I CSK 451/26

2

W piśmie z 26 czerwca 2026 r. pełnomocnik powodów złożył oświadczenie o

cofnięciu powództwa wraz ze zrzeczeniem się dochodzonych roszczeń, powołując

się na zawarcie przez strony ugody pozasądowej. Do pisma dołączono

porozumienie kompensacyjne z 17 czerwca 2026 r., przewidujące również cofnięcie

skargi kasacyjnej. W związku z treścią tego pisma oraz dołączonego do niego

porozumienia zarządzeniem przewodniczącego z 8 lipca 2026 r. zwrócono się do

pełnomocnika powodów o wskazanie, czy cofa także wniesioną w imieniu powodów

skargę kasacyjną.

Przed upływem wyznaczonego terminu do udzielenia odpowiedzi, w piśmie

z 8 lipca 2026 r. pełnomocnik powodów cofnął w całości skargę kasacyjną,

wskazując jako przyczynę tej czynności zawarcie ugody pozasądowej pomiędzy

stronami. Jednocześnie wniósł o wzajemne zniesienie kosztów zastępstwa

adwokackiego, podając, że strony porozumiały się co do wzajemnego zniesienia

kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, oraz o zwrot opłaty

sądowej uiszczonej od skargi kasacyjnej w całości, ewentualnie w części.

Pełnomocnik powodów potwierdził nadanie odpisu tego pisma do pełnomocnika

strony przeciwnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie zawiera w komparycji

oczywistą omyłkę polegającą na błędnym wskazaniu daty wyroku Sądu

Okręgowego w Warszawie jako „14 listopada 2025 r.” zamiast „14 listopada 2024

r.”. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy sprostował wskazaną omyłkę z urzędu na

podstawie art. 350 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Wobec cofnięcia skargi kasacyjnej przez powodów, Sąd Najwyższy umorzył

postępowanie kasacyjne na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że cofnięcie skargi

kasacyjnej jest czynnością procesową, która wiąże sąd i nie podlega jego

następczej kontroli. Skutkuje ono koniecznością umorzenia postępowania (zob. np.

postanowienia Sądu Najwyższego: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97; z 14

czerwca 2017 r., I CSK 520/16 oraz z 9 października 2013 r., V CSK 444/12).

I CSK 451/26

3

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 104

k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 oraz art. 39821 k.p.c. Cofnięcie skargi kasacyjnej

nastąpiło w związku z zawarciem przez strony porozumienia prowadzącego do

zakończenia sporu. Z § 1 pkt 12 porozumienia wynika, że strony postanowiły o

wzajemnym zniesieniu kosztów postępowania kasacyjnego oraz niedochodzeniu

ich od siebie nawzajem. Zgodnie z art. 104 k.p.c., znajdującym odpowiednie

zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym na podstawie art. 391 § 1 i art. 39821

k.p.c., koszty procesu, w którym zawarto ugodę, znosi się wzajemnie, jeżeli strony

nie postanowiły inaczej. Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie również w

przypadku zawarcia przez strony porozumienia pozasądowego prowadzącego do

zakończenia sporu sądowego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 17 grudnia

2015 r., I PK 67/15, z 11 grudnia 2024 r., II CSKP 568/23, z 28 sierpnia 2025 r., II

CSKP 240/23 oraz z 23 października 2025 r., I CSK 2266/24, z 26 lutego 2026 r., I

CSK 3357/25). Zachodziły zatem podstawy do wzajemnego zniesienia kosztów

postępowania kasacyjnego.

W zakresie wniosku powodów o zwrot opłaty sądowej od skargi kasacyjnej

Sąd Najwyższy uwzględnił znajdujący się w aktach sprawy znak opłaty sądowej,

skasowany elektronicznie przez Sąd Apelacyjny w Warszawie (k. 692). Ponieważ

opłata została pobrana przez ten Sąd, wniosek przekazano do rozpoznania Sądowi

Apelacyjnemu w Warszawie, stosownie z art. 200 § 14 w zw. z art. 391 § 1 i art.

39821 k.p.c. oraz art. 80a w zw. z art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o

kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1228).

(A.G.)

[SOP]