Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie pozwanej na odrzucenie jej skargi kasacyjnej

Postanowieniem z 29 kwietnia 2026 r. w sprawie z powództwa Skarbu

Państwa – […] o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, Sąd Najwyższym

odrzucił skargę kasacyjną pozwanej wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego we

Wrocławiu z 15 października 2024 r.

Od powyższego rozstrzygnięcia zażalenie wniosła pozwana. Skarżąca nie

sformułowała żadnego konkretnego zarzutu naruszenia (przepisów postępowania

I CSK 460/25

2

ani prawa materialnego). Mimo to wniosła o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Najpierw należy podkreślić, że Sąd Najwyższy nie funkcjonuje w strukturze

organizacyjnej sądownictwa powszechnego, lecz powołany jest do sprawowania

nadzoru judykacyjnego nad orzecznictwem sądów powszechnych (postanowienie

SN z 23 marca 2022 r., III CZ 16/22). Zażalenie do tego Sądu przysługuje jedynie

w przypadkach wskazanych w art. 3941 k.p.c., tj. na postanowienie sądu drugiej

instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub

pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, a także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji

wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest zamknięty

i nie obejmuje zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego, co oznacza, że

takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (m.in. postanowienia SN:

z 2 września 2020 r., V CO 96/20 oraz z 10 marca 2022 r., III CZ 15/22).

Ponadto na marginesie należy zaznaczyć, że przedmiotowa skarga

kasacyjna – niezależnie od powyższej niedopuszczalności – podlegałaby

odrzuceniu z innych jeszcze przyczyn, i to nawet kilku. Po pierwsze, skarga ta jest

bowiem pozbawiona jakichkolwiek konkretnych zarzutów, co już przemawiałoby za

jej odrzuceniem (argument z art. 3984 § 1 pkt 2 w zw. z art. 3983 § 1 k.p.c.). Po

drugie, w świetle uzasadnienia tej skargi praktycznie jedyne, co miałoby uzasadniać

jej uwzględnienie, a ściślej, przyjęcie w ogóle skargi kasacyjnej do rozpoznania (co

do której odmówiono takiego przyjęcia zaskarżonym postanowieniem), miałaby być

potrzeba dokładnej analizy okoliczności faktycznych niniejszej sprawy oraz jej

materiału dowodowego i w wyniku tego weryfikacji ustaleń faktycznych i oceny tego

materiału dokonanych przez Sąd Apelacyjny, które – w ocenie skarżącej – były

niewłaściwe. Wobec jednak wyłącznie z podstaw kasacyjnych zarzutów

dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.) tak

uzasadniana skarga tym bardziej więc zasługiwałaby na odrzucenie.

I CSK 460/25

3

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 3941 § 3

w zw. z art. 39821 i 3986 § 3 k.p.c.

(M.K.)

[SOP]