Spór o zapłatę z P. spółką akcyjną. SN odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej T. L.

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

I CSK 658/24

2

Skarżący wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o trzecią i

czwartą z wymienionych przesłanek.

Argumenty mające uzasadniać wystąpienie obu tych przesłanek

sprowadzały się do niedopuszczalnej w postępowaniu kasacyjnym polemiki z

ustaleniami faktycznymi w zakresie wskazywanej przez skarżącego szkody i oceną

dowodów istotnych dla dokonania tych ustaleń.

Nie można zasadnie uznać, jak chciałby tego skarżący, że postępowanie

przed Sądem drugiej instancji było dotknięte nieważnością w następstwie

pozbawienia powoda możliwości obrony swych praw. Nieważność postępowania ze

wskazanej przyczyny nie może być rozciągane na przypadki nieprzeprowadzenia

wnioskowanych dowodów i to niezależnie od tego, czy następuje to na skutek ich

oddalenia przez sąd w związku z uznaniem, iż nie mają znaczenia dla

rozstrzygnięcia istoty sprawy, czy w wyniku naruszenia przepisów procesowych,

normujących zasady przeprowadzania postępowania dowodowego (zob.

postanowienie SN z 12 sierpnia 2025 r., I PSK 39/25, nie publ., wraz z powołanymi

w jego uzasadnieniu orzeczeniami).

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki

oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża

się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga

jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci

naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości

widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob.

m.in. postanowienie SN z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem

sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie

jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa

materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało

wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie SN z 6

listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).

Wobec powołania się przez skarżącego na wadliwości postępowania

dowodowego co do ustalenia wysokości szkody, należy przypomnieć, że

ustawodawca wyraźnie zastrzegł w art. 39813 § 2 k.p.c., że w postępowaniu

I CSK 658/24

3

kasacyjnym nie jest dopuszczalne powołanie nowych faktów i dowodów, a Sąd

Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę

zaskarżonego orzeczenia; ponadto podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być

zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów – art. 3983 § 3 k.p.c. i tym

okolicznościom faktycznym mającym decydować o kierunku rozstrzygnięcia nie

można zaprzeczyć na obecnym etapie postepowania.

Mając powyższe na uwadze, nie można przyjąć, że powołane przez

skarżącego przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zostały w sposób

właściwy wykazane.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Grzegorz Misiurek

(A.T.)

[a.ł]