SN uchylił karę ograniczenia wolności dla kaprala za nietrzeźwość na służbie

I KK 139/26

2

Kpr. rez. K. P. został skazany wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w

Lublinie z dnia 23 maja 2025 r., sygn. akt Sg. 22/25, na karę 2 miesięcy ograniczenia

wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele

społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym za to, że „w dniu 23

grudnia 2024 r. na terenie G. w miejscowości G. 1., wprawił się w stan nietrzeźwości

z wynikami badań: I badanie- 0,83 mg/ dm3 o godz. 20.23, II badanie- 0,83 mg/ dm3

o godz. 20.46, III badanie- 0,79 mg/dm3 o godz. 21:03 alkoholu w wydychanym

powietrzu, będąc w służbie na stanowisku dowódcy zmiany zgodnie z rozkazem

dziennym Dowódcy [...] nr [...] z dnia 22.12.2024 r. w godz. 12:00-00:00 oraz będąc

wyznaczonym do pełnienia służby w dniu 24.12.2024 r. w godz. 00:00-12:00

rozkazem dziennym Dowódcy [...] nr [...] z dnia 23.12.2024 r.”, tj. za czyn z art. 357

§ 1 k.k.

Wyrok ten, niezaskarżony przez żadną ze stron, uprawomocnił się z dniem 31

maja 2025 r.

Prokurator Generalny, działając w trybie art. 521 § 1 k.p.k., wniósł kasację od

powyższego wyroku, zaskarżając go w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze na

niekorzyść skazanego i zarzucając: „rażące i mające wpływ na orzeczenie

naruszenie prawa materialnego - art. 34 § 1aa pkt 1 k.k., polegające na orzeczeniu

kary ograniczenia wolności w wymiarze 2 miesięcy za popełnienie przestępstwa

określonego w art. 357 § 1 k.k. podczas gdy przepis ten pozwala na takie

rozstrzygnięcie tylko w sytuacji zagrożenia karą pozbawienia wolności nie

przekraczającą roku.”

Podnosząc powyższe, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego

wyroku i przekazanie sprawy Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w Lublinie do

ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna, w związku z czym podlega rozpoznaniu i

uwzględnieniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Kpr. rez. K. P. został skazany za czyn z art. 357 § 1 k.k., polegający na

wprawieniu się w stan nietrzeźwości lub odurzenia po wyznaczeniu do służby lub w

I KK 139/26

3

trakcie służby, zagrożony karą ograniczenia wolności, aresztu wojskowego albo

pozbawienia wolności do lat dwóch.

Karę ograniczenia wolności co do zasady wymierza się w granicach od

miesiąca do 2 lat (art. 34 § 1 k.k.).

Z treści art. 34 § 1 aa pkt 1 - 3 k.k. wynika, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej,

to za przestępstwo zagrożone zarówno karą ograniczenia wolności jak i karą

pozbawienia wolności, sąd wymierza karę ograniczenia wolności na okres minimum

dwóch miesięcy - jeżeli czyn jest zagrożony karą pozbawienia wolności

nieprzekraczającą roku, trzech miesięcy – w przypadku czynu zagrożonego karą

pozbawienia wolności nieprzekraczającą 2 lat albo 4 miesięcy – za czyn zagrożony

karą pozbawienia wolności przekraczającą 2 lata. Oznacza to, że karę 2 miesięcy

ograniczenia wolności, można orzec wyłącznie za przestępstwo zagrożone obok

kary ograniczenia wolności karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą roku.

Wymierzając skazanemu karę ograniczenia wolności w wymiarze 2 miesięcy

za czyn z art. 357 § 1 k.k., zagrożony między innymi karą do 2 lat pozbawienia

wolności, Wojskowy Sąd Garnizonowy w Lublinie naruszył zatem przepis prawa

materialnego limitujący swobodę sędziowską w zakresie wymiaru kary ograniczenia

wolności, poprzez wymierzenie kary poniżej dolnego progu zagrożenia, określonego

w art. 34 § 1 aa pkt 2 k.k.

Stwierdzone uchybienie stanowi rażące naruszenie wskazanego w zarzucie

kasacji przepisu prawa materialnego i ma istotny wpływ na treść zaskarżonego

orzeczenia, co skutkuje koniecznością usunięcia go z obiegu prawnego w części

dotyczącej rozstrzygnięcia o karze.

Wojskowy Sąd Garnizonowy w Lublinie, ponownie rozpoznając sprawę w

zakresie kary za zarzucony oskarżonemu czyn z art. 357 § 1 k.k., będzie miał na

uwadze aktualne brzmienie przepisów regulujących wymiar kary.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak wyroku.

[J.J.]

I KK 139/26

4

[r.g.]

Jacek Błaszczyk Andrzej Stępka Eugeniusz Wildowicz