Wyrok z Świdnicy wykonywany mimo kasacji obrońcy skazanego M.W.

W dniu 16 kwietnia 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła m. in. kasacja

obrońcy skazanego M.W. od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 12

lutego 2025 r., sygn. akt IV Ka 400/24 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w

Świdnicy z dnia 13 lutego 2024 r., sygn. akt VI K 756/23 wraz z wnioskiem o

wstrzymanie wykonania orzeczenia.

Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadny. Wniesienie kasacji nie ma ex

lege wpływu na wykonanie zaskarżonego nią prawomocnego orzeczenia. Podlega

ono wykonaniu zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. W orzecznictwie

I KK 226/25

2

Sądu Najwyższego wypracowano pogląd, że wstrzymanie wykonania

zaskarżonego wyroku powinno nastąpić wówczas, gdy jego wykonanie

powodowałoby nieodwracalne skutki i niepowetowane straty. W wypadku wyroku

skazującego chodzi o zapobieżenie sytuacji, w której istnieje realne

niebezpieczeństwo poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z

wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien ponieść. Dlatego konieczna

jest ocena stopnia prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji przez pryzmat

zarzutów kasacyjnych. Już wstępna ich ocena może wskazywać na znaczne

prawdopodobieństwo zasadności kasacji. Wniosek o wstrzymanie wykonania

zaskarżonego wyroku, a także innego orzeczenia, powinien zawierać uzasadnienie,

w którym należy wykazać, że istnieje wysoki stopień prawdopodobieństwa

uwzględnienia kasacji z uwagi na charakter postawionych zarzutów. Wstrzymanie

na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. wykonania zaskarżonego kasacją wyroku może

nastąpić tylko wyjątkowo. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego

wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności

zawartych w nim rozstrzygnięć, zaś zastosowanie wspomnianej instytucji jest

odstępstwem od reguły bezzwłocznej wykonalności prawomocnego wyroku.

Powodem wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia w trybie art. 532 § 1

k.p.k. nie może być tylko dolegliwość dla skazanego związana z koniecznością

odbywania określonej kary, czy stosowania środka karnego (podkreślenie – SN).

Analizując wniesioną na rzecz skazanego M.W. kasację w kontekście

wymogów dotyczących możliwości zastosowania wstrzymania wykonania

zaskarżonego nią orzeczenia, nie można uznać, że zostały one spełnione. Obrońca

skazanego nie podniósł bowiem żadnych argumentów, które wskazywałyby na

zasadność zastosowania szczególnej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania

orzeczenia.

Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba

stwierdzić, że zawarta w nadzwyczajnym środku zaskarżenia argumentacja nie jest

tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej, a więc oczywistej wadliwości

kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego.

Z tych to względów postanowiono jak w sentencji.

I KK 226/25

3

[WB]

[a.ł]