Sąd Najwyższy nie wydzielił kasacji F.K. i rozpozna ją razem z kasacją D.M.

Wywiedziony przez obrońcę skazanego F.K. wniosek o wyłączenie sprawy

tego skazanego do odrębnego postępowania nie był zasadny.

Z treści art. 34 § 2 k.p.k. wynika, że sprawy sprawców przestępstw,

pomocników, podżegaczy oraz innych osób, których przestępstwo pozostaje w

ścisłym związku z przestępstwem sprawcy, jeżeli postępowanie przeciwko nim

toczyło się jednocześnie – powinny być połączone we wspólnym postępowaniu.

Norma ta przy tym znajduje odpowiednie zastosowanie także w postępowaniu

kasacyjnym. Choć zawarty w tym przepisie zwrot „powinny być połączone”

prowadzi do wniosku, że nakaz łącznego rozpoznawania spraw osób wskazanych

I KK 308/25

2

w § 1 tego przepisu nie ma charakteru bezwzględnego, co tym samym oznacza

swobodę decyzji sądu w omawianym przedmiocie, to podkreśla się jednak, że

ostateczną decyzję w przedmiocie wspólnego rozpoznania spraw musi poprzedzać

analiza wszystkich znaczących okoliczności, nie tylko związanych z istnieniem

więzi pomiędzy sprawcami, ale także tych, które uwarunkowane są innymi równie

ważkimi względami jak ułatwienie poznania prawdy, uproszczenie i przyspieszenie

postępowania, względów ekonomii procesowej, a zatem ale powinny je też

stanowić takie zaistniałe w danej sprawie sytuacje (faktyczne, czy prawne), które

wręcz implikują konieczność wspólnego lub odrębnego rozpoznania spraw takich

osób. Mogą bowiem zaistnieć tego rodzaju okoliczności, które nie tylko utrudniają,

ale wręcz uniemożliwiają łączne rozpoznanie spraw (zob. np. wyrok Sądu

Najwyższego z 23 maja 2019 r., III KK 94/2018). Z tego wynika, że wydanie

postanowienia w trybie art. 34 § 2 k.p.k. musi być poprzedzone rozważeniem, czy

takie rozwiązanie będzie korzystne z punktu widzenia prawdy materialnej oraz

podstawowych gwarancji procesowych. Zarazem podkreślić należy,

iż w postępowaniu kasacyjnym nakaz łącznego rozpoznania spraw wynikający z art.

34 § 2 k.p.k. wynika ze względów racjonalności. W przedmiotowej sprawie łączne

rozpoznanie kasacji dotyczących obu skazanych pozwoli Sądowi Najwyższemu na

dokonanie tych czynności w ramach jednej rozprawy, a jednocześnie w przypadku

ewentualnego orzeczenia kasatoryjnego zapadłego w tym nadzwyczajnym

postępowaniu zabezpieczy prawidłowy tok postępowania odwoławczego, które

również przeprowadzone powinno zostać łącznie. Sąd Najwyższy dostrzega z

urzędu okoliczność przedłużającego się rozpoznania kasacji dotyczących obu

skazanych z uwagi na aktywność procesową obrony jednego z nich, jednak na

chwilę obecną nie jest to jednak jeszcze okolicznością na tyle ważką by

uzasadniało rozdzielenie postępowań kasacyjnych, tym bardziej że obecnie w

sprawie nie ma wniosków procesowych wymagających rozpoznania, a sprawa

oczekuje na wyznaczenie składu i terminu.

Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.

[WB]

[r.g.]

I KK 308/25

3