Sąd Najwyższy wyłączył sędziego powołanego z udziałem KRS w składzie z 2017 r.

Obrońca skazanego A. K. złożył w trybie art. 41 § 1 k.p.k. wniosek o

wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego S.S. od udziału w rozpoznaniu tej sprawy

z uwagi na istnienie okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do

bezstronności tego sędziego. Podstawę wniosku obrońca upatrywał w tym, że SSN

S.S. został powołany na urząd sędziego Sądu Najwyższego w wyniku wadliwej

procedury z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa w składzie określonym ustawą z

dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz

niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3).

Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.

Wniosek obrońcy zasługuje na uwzględnienie.

I KK 359/25

2

Trafnie bowiem akcentuje się w nim, że sędzia Sądu Najwyższego S.S.

został powołany na urząd sędziego Sądu Najwyższego z udziałem Krajowej Rady

Sądownictwa w składzie określonym przywołaną wcześniej ustawą z dnia 8 grudnia

2017 r. Na wadliwość tej procedury wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie Sądu

Najwyższego, w tym choćby w powoływanych we wniosku: uchwale trzech Izb

Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/2020 oraz uchwale

składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22.

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego i w pełni

akceptowanym przez Sąd Najwyższy w niniejszym składzie poglądem prawnym,

przepis art. 41 § 1 k.p.k. musi być interpretowany w taki sposób, aby gwarantować

stronie prawo do rozpoznania sprawy przez niezależny i bezstronny sąd

ustanowiony ustawą. Uwzględnić zatem trzeba to, czy rozpoznanie sprawy przez

określonego sędziego będzie stanowiło o realizacji standardu niezależności i

bezstronności, który jest gwarantowany przez przepisy art. 45 ust. 1 Konstytucji RP,

art. 6 ust. 1 EKPCz i art. 47 Karty Praw Podstawowych.

Wady dotyczące procedury powołania na urząd sędziego SSN S.S., w razie

zasiadania przez tego sędziego w składzie rozstrzygającym sprawę kasacyjną,

prowadziłyby do naruszenia wskazanych standardów. Zwrócić tu trzeba uwagę, że

każdy polski sąd jest związany dokonaną przez ETPCz wykładnią standardu

wynikającego z art. 6 ust. 1 EKPCz, a to nakazuje przyjmować, że orzekanie przez

sędziego Sądu Najwyższego powołanego do tego Sądu w wadliwej procedurze,

wiąże się z istotnym i bardzo prawdopodobnym naruszeniem prawa strony do

rozpoznania sprawy przez bezstronny i niezależny sąd ustanowiony ustawą w

rozumieniu art. 6 ust. 1 EKPCz, jak również standardu konstytucyjnego (art. 45 ust.

1 Konstytucji RP), czy wynikającego z art. 47 Karty Praw Podstawowych.

Zdaniem Sądu Najwyższego wyłączenie SSN S. S. od udziału w

rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy spowoduje wyeliminowanie wszelkich

mogących powstać wątpliwości w zakresie zapewnienia stronie prawa do

rozpoznania jej sprawy w postępowaniu kasacyjnym przez niezawisły i niezależny

sąd ustanowiony ustawą w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 47 Karty

Praw Podstawowych i art. 6 ust. 1 EKPCz (por. np. postanowienia SN: z dnia 13

I KK 359/25

3

października 2021 r., II KO 30/21 czy z dnia 17 marca 2022 r., II KO 12/22). Mając

na uwadze powyższe oraz w celu ochrony Skarbu Państwa przed ewentualną

odpowiedzialnością odszkodowawczą, należało wyłączyć od rozpoznania

przedmiotowej sprawy wskazanego we wniosku obrońcy sędziego Sądu

Najwyższego.

Z tych wszystkich względów orzeczono, jak na wstępie.

[WB]

[a.ł]