Sędzia SN wyłączony z kasacji po powołaniu w procedurze KRS z 2017 r.

Pismem z 30 grudnia 2025 r. obrońca A.N. złożyła wniosek o wyłączenie

SSN P.K. od orzekania w sprawie I KK 392/24 wskazując na uzasadnione

wątpliwości co do bezstronności sędziego w postaci powołania na stanowisko

sędziego w Sądzie Najwyższym w procedurze nominacyjnej prowadzonej przed

Krajową Radą Sądownictwa ukształtowaną na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia

2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych

ustaw. Pismem z dnia 13 stycznia 2026 r. drugi obrońca A.N. również złożyła

wniosek o wyłączenie SSN P.K. od orzekania w sprawie I KK 392/24, powołując się

na okoliczności związane z powołaniem sędziego na urząd w Sądzie Najwyższym i

I KK 392/24

2

podnosząc, że orzeczenie wydane z udziałem sędziego dotknięte będzie

bezwzględną przesłanką odwoławczą z art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Powody uwzględnienia wniosku w tej sprawie są oczywiste albowiem jak

wskazano w uchwale trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia

2020 r. (BSA I-4110-1/2020) „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1

pkt 2 k.p.k. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba

powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady

Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 2017 r. o

zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.”

Sąd Najwyższy argumentował w tym orzeczeniu, że „powołanie do Sądu

Najwyższego jest zawsze pierwszym powołaniem na urząd w tym Sądzie, wymaga

więc spełnienia szczególnych warunków i dochowania procedur, w których

rzeczywiście można zweryfikować kompetencje kandydata, także z punktu

widzenia jego cech istotnych dla zachowania niezawisłości i bezstronności. Brak

takiej weryfikacji i brak transparentności procesu powołania, którą charakteryzowały

się przeprowadzone konkursy, tworzą stan niepewności i rodzą podejrzenia o

polityczne motywacje decyzji nominacyjnych. Wyklucza to spełnienie obiektywnych

warunków postrzegania tak nominowanych osób jako bezstronnych i niezawisłych.

Tym bardziej, że chodzi o powołania do sądu ostatniej instancji, mającego

kompetencję do uchylania prawomocnych orzeczeń sądowych i dokonywania

wiążącej wykładni prawa, którego orzeczenia nie podlegają już efektywnej kontroli,

pozwalającej na weryfikację, czy spełnione zostały warunki bezstronności i

niezawisłości sądu, w składzie którego biorą udział osoby powołane na urząd

sędziego Sądu Najwyższego w wadliwej procedurze. Z tego powodu dochowanie

najwyższych standardów w procesie powoływania na urząd jest decydujące dla

oceny czy osoba, która to postępowanie przeszła, daje gwarancje niezawisłości i

bezstronności Sądu Najwyższego, gdy orzeka ona w danym składzie tego Sądu.”

Zatem w stosunku do osób powołanych na stanowiska sędziów Sądu Najwyższego

nie ma potrzeby przeprowadzania tzw. testu niezawisłości, o którym mowa w

cytowanej wyżej uchwale. Uchwała ta z powodów wskazywanych wielokrotnie w

orzecznictwie Sądu Najwyższego zachowuje swoją moc i wiąże jego sędziów.

I KK 392/24

3

Wskazać należy także na uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z

dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22 (OSNK 2022, z. 6, poz. 22), gdzie pochylono się

ponadto nad statusem Krajowej Rady Sądownictwa, a która zachowuje swoją

aktualność również na gruncie niniejszej sprawy. Okoliczności tam wskazane

stanowią samoistną podstawę wyłączenia SSN P.K.

Z tych powodów postanowiono jak w sentencji.

[WB]

[a.ł]