Obrońca chciał wstrzymać wykonanie wyroku o warunkowe umorzenie, SN odmówił

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 20 lutego 2025 r., sygn. akt

IV Ka 1026/24, zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i

Jeżyce w Poznaniu z dnia 15 lipca 2024 r., sygn. akt VIII K 673/23, umorzono

warunkowo na okres próby 2 lat prowadzone przeciwko oskarżanemu

postępowanie o czyny z art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie

I KK 418/25

2

publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do

zorganizowanego systemu obrotu oraz spółkach publicznych.

Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony w całości kasacją obrońcy

oskarżonego, który wskazał na uchybienie stanowiące bezwzględną przyczynę

odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.

Na tej podstawie obrońca wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i

umorzenie postępowania.

Kasacja zawierała ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego

wyroku.

W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako

bezzasadnej.

W ocenie Sądu Najwyższego wniosek o wstrzymanie wykonania

zaskarżonego orzeczenia nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 532 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy

jest wyposażony w uprawnienie, a nie obowiązek, do wstrzymania wykonania

prawomocnego orzeczenia, którego dotyczy wniesiona kasacja. To istotne

rozróżnienie podkreśla fakultatywny charakter tego środka. W praktyce

orzeczniczej Sąd Najwyższy podchodzi powściągliwie do korzystania z tej

możliwości. Uznaje się, że zastosowanie środka wstrzymującego wykonanie

wyroku jest uzasadnione jedynie w sytuacjach wyjątkowych, gdy zachodzi wysokie

prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji. Taka sytuacja ma miejsce, gdy już

wstępna analiza kasacji prowadzi do konstatacji o istnieniu oczywistych, rażących i

fundamentalnych uchybień w zaskarżonym orzeczeniu. Wówczas wstrzymanie

wykonania ma kluczowe znaczenie, ponieważ służy zapobieżeniu dalszym,

niekiedy nieodwracalnym i dotkliwym konsekwencjom dla strony, wynikającym z

wykonania orzeczenia, które z dużą dozą pewności zostanie w późniejszym etapie

uchylone. Innymi słowy, chodzi o uniknięcie bezpowrotnej szkody, która mogłaby

się zmaterializować przed merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd

Najwyższy. Już chociażby z uwagi na tę okoliczność, mimo iż podniesiony w

I KK 418/25

3

kasacji zarzut wymaga szczegółowego i pogłębionego rozważenia w toku

merytorycznego rozpoznania sprawy, stwierdzić trzeba, że wstępna kontrola nie

ujawniła zaistnienia w realiach niniejszej sprawy sytuacji uzasadniającej sięgnięcie

po środek, o którym mowa w art. 532 § 1 k.p.k.

[WB]

[a.ł]