Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania wyroku dla skazanego K.M. mimo kasacji obrońców

W kasacji obrońców skazanego sformułowano wnioski o wstrzymanie

wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 18 września 2025 r.,

sygn. akt II AKa 208/25, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 19

marca 2025 r., sygn. akt III K 112/24, powołując się na wysokie

prawdopodobieństwo zasadności podniesionych zarzutów oraz wskazując na

negatywne konsekwencje wynikające z wykonania prawomocnego wyroku, którym

orzeczono karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej

wykonania.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

I KK 92/26

2

Wnioski o wstrzymanie wykonania wyroku nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy

może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia,

którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jak wskazuje się w

orzecznictwie, wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji

wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z

tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu

odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim

rozstrzygnięć, który podlegają bezzwłocznemu wykonaniu. Do owych szczególnych

okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną

zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji

(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr

1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r.,

II KK 178/18, LEX nr 2506098; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820,

z dnia 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, z dnia 8 września

2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). Ponadto należy mieć na względzie to,

czy wykonywanie orzeczenia nie narazi skazanego na poważne i w zasadzie

niepowetowane dolegliwości, co w pierwszej kolejności odnosi się do odbywania

kary pozbawienia wolności i może zaistnieć zwłaszcza w wypadku, gdy realnie

rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec

niego postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II

KK 23/18, LEX nr 2449778).

W świetle zaprezentowanych poglądów judykatury, nie przesądzając kwestii

trafności zarzutów podniesionych w kasacji, należy uznać, że na obecnym,

wstępnym etapie postępowania ich zasadność nie jawi się jako oczywista bądź w

wysokim stopniu prawdopodobna, lecz wymaga szczegółowej analizy, co nastąpi

na rozprawie. Wolno na marginesie zauważyć, że oskarżyciel publiczny, w

odpowiedzi na kasację, wniósł o uznanie jej za oczywiście bezzasadną. Trzeba też

zaznaczyć, że sam fakt wystąpienia poważnych, negatywnych konsekwencji wobec

skazanego, wynikający z wykonania prawomocnego wyroku, nie może stanowić

I KK 92/26

3

samodzielnej podstawy dla skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia

przewidzianego w art. 532 k.p.k.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

Kazimierz Klugiewicz

[WB]

[r.g.]