- Sygnatura akt
- I KO 133/25
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział I
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 22 stycznia 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Wniosek o wznowienie wyroku wobec skazanej z Poznania trafi do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania
Spór
Obrońca skazanej A. P. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z 18 kwietnia 2024 r. w sprawie z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.
Ustalenia sądu
Wyrok nie został zaskarżony w części dotyczącej skazanej i uprawomocnił się wobec niej 26 kwietnia 2024 r. Wniosek wpłynął do Sądu Okręgowego w Poznaniu 31 października 2025 r. i został przesłany Sądowi Najwyższemu jako rzekomo właściwemu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu.
Dlaczego
Sąd Najwyższy orzeka o wznowieniu tylko wobec orzeczeń sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego, a wyrok sądu okręgowego w pierwszej instancji, który uprawomocnił się bez zaskarżenia, należy do sądu apelacyjnego.
Dla firm
Wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu okręgowego w pierwszej instancji, który nie został zaskarżony, rozpoznaje sąd apelacyjny, a nie Sąd Najwyższy.
Więcej o sprawie
Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z 18 kwietnia 2024 r. skazał kobietę na rok pozbawienia wolności w zawieszeniu na 3 lata. Uprawomocnił się 26 kwietnia 2024 r., bo nie został zaskarżony w jej części.
W takiej sytuacji sądem właściwym do rozpoznania przedmiotowego wniosku o wznowienie postępowania jest Sąd Apelacyjny w Poznaniu.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział I
- Sygnatura
- I KO 133/25
Treść orzeczenia
I KO 133/25
POSTANOWIENIE
Dnia 22 stycznia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Kołodziejski
w sprawie A. P.
skazanej za czyn z art. 286 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 22 stycznia 2026 r.,
kwestii właściwości w przedmiocie rozpoznania wniosku obrońcy skazanej o
wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 18 kwietnia 2024 r., sygn. akt III K 487/23,
na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 544 § 1 k.p.k. oraz art. 544 § 2 k.p.k. a
contrario
p o s t a n o w i ł:
stwierdzić swoją niewłaściwość i sprawę przekazać do
rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu – jako sądowi
właściwemu.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w Poznaniu wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2024 r., sygn. akt III
K 487/23, uznał A. P. za winną popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw.
z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., za który wymierzył jej karę 1 roku
pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat
próby. Ponadto sąd orzekł wobec ww. solidarny obowiązek naprawienia szkody na
I KO 133/25
2
podstawie art. 46 § 1 k.k. oraz obowiązek informowania kuratora o przebiegu
okresu próby. Wyrok ten zawierał również rozstrzygnięcia dotyczące
odpowiedzialności karnej drugiego z oskarżonych (k. 874-875).
Wobec niezaskarżenia przedmiotowego wyroku w części dotyczącej A. P. ,
powyższy wyrok uprawomocnił się wobec wyżej wymienionej z dniem 26 kwietnia
2024 r. (k. 875).
W dniu 31 października 2025 r. (data prezentaty) do Sądu Okręgowego
w Poznaniu wpłynęło pismo procesowe obrońcy skazanej, datowane na dzień
28 października 2025 r., w którym jego autor, wskazując na podstawę z art. 540 § 1
pkt 1 k.p.k., wniósł o:
1. „wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem
z dnia 18 kwietnia 2024 r., wydanym przez Sąd Okręgowy w Poznaniu, sygn.
akt III K 487/23,
2. uchylenie powyższego wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy,
3. wstrzymanie wykonania wyroku do czasu prawomocnego rozpoznania
niniejszego wniosku (art. 545 § 2 k.p.k.)” (k. 1076-1079).
Na mocy zarządzenia z dnia 4 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu
przesłał Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu akta przedmiotowej sprawy wraz z
wnioskiem obrońcy o wznowienie postępowania – celem jego rozpoznania (k.
1080-1081).
Zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego
w Poznaniu – akta sprawy wraz z wnioskiem obrońcy zostały przesłane Sądowi
Najwyższemu ze wskazaniem jego właściwości do rozpoznania przedmiotowego
wniosku o wznowienie (k. 1082).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Z treści art. 544 § 1 i 2 k.p.k. jednoznacznie wynika, że Sąd Najwyższy
orzeka wyłącznie w kwestii wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem
sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego. Natomiast w przypadku, gdy wniosek
I KO 133/25
3
dotyczy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem
sądu rejonowego – rozpoznaje go sąd okręgowy, zaś w kwestii wznowienia
postępowania zakończonego orzeczeniem sądu okręgowego – orzeka sąd
apelacyjny. Oznacza to, że sąd apelacyjny orzeka w przedmiocie wznowienia nie
tylko wtedy, gdy orzeczenie wydał sąd okręgowy w instancji odwoławczej, lecz
również wtedy, gdy sąd okręgowy orzekał w pierwszej instancji i orzeczenie
uprawomocniło się bez zaskarżenia (zob. D. Świecki [w:] B. Augustyniak, K.
Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom II.
Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 544).
Treść przedmiotowego wniosku z dnia 28 października 2025 r. wyraźne
wskazuje, że obrońca A. P. domaga się wznowienia postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2024 r., wydanym przez Sąd Okręgowy
w Poznaniu, sygn. akt III K 487/23, który to wyrok zakończył postępowanie toczące
się w przedmiocie jej odpowiedzialności karnej za czyn z art. 286 § 1 k.k. i in. Jak
bowiem wskazano na wstępie, orzeczenie to nie zostało zaskarżone przez
uprawnione strony w zakresie odnoszącym się do A. P. i w konsekwencji
uprawomocniło się wobec wyżej wymienionej z dniem 26 kwietnia 2024 r. W takiej
sytuacji sądem właściwym do rozpoznania przedmiotowego wniosku o wznowienie
postępowania jest Sąd Apelacyjny w Poznaniu.
Z tych też względów orzeczono jak w sentencji.
[J.J.]
[a.ł]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.