Sąd Najwyższy przekazał sprawę R.P. z Poznania do sądu w Piotrkowie Trybunalskim

Do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęło zażalenie R.P. na postanowienie

Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu z 8 czerwca 2026 r., mocą

którego umorzono postępowanie w sprawie zainicjowanej oskarżeniem prywatnym

skarżącego o popełnienie przez D.T., P.M., D.P., D.J., P.K. i P.M. czynu

zabronionego ,,pomówienia lub znieważenia”, ze względu na brak skargi

uprawnionego oskarżyciela (art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.).

Sąd Okręgowy w Poznaniu wystosował do Sądu Najwyższego inicjatywę

przekazania sprawy IV Kz 431/26 innemu Sądowi równorzędnemu wskazując, że

dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga zastosowania w niniejszej sprawie delegacji

I KO 88/26

2

na podstawie art. 37 k.p.k., albowiem oskarżonymi w niej są Prezes tutejszego sądu

oraz sędziowie orzekający w Sądzie występującym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Żądanie Sądu właściwego terytorialnie zostało uwzględnione. O przekazaniu

sprawy innemu sądowi równorzędnemu zadecydowało przede wszystkim

przekonanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości sprzeciwia się sytuacji, aby o

odpowiedzialności karnej oskarżonego rozstrzygali sędziowie instancyjnie mu

podlegli. W przedmiotowym układzie procesowym w sprawie zawisłej przez Sądem

Okręgowym w Poznaniu jako drugiej instancji, pojawiły się okoliczności, które

teoretycznie mogłyby prowadzić do ograniczenia swobody orzekania lub stwarzać,

wprawdzie mylne, przeświadczenie stron czy opinii publicznej o braku warunków do

obiektywnego rozpoznania sprawy. Ustalenie tych przesłanek pozwalało sięgnąć po

rozwiązanie z art. 37 k.p.k., aby zapobiec zakłóceniu prawidłowego funkcjonowania

wymiaru sprawiedliwości.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi

Okręgowemu w Piotrkowie Trybunalskim, a więc Sądowi położonemu poza apelacją

poznańską, w Polsce centralnej.

[WB]

[a.ł]