Kasacja skazanego bez podpisu adwokata nie trafi do rozpoznania, SN utrzymał odmowę

Sąd Okręgowy w Opolu w wyrokiem z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt VII Ka

870/25, po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, utrzymał w mocy wyrok

Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich, na mocy którego D.S. uznano za

winnego popełnienia ciągu dwóch przestępstw z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 231a

k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k., za które wymierzono mu karę 4 miesięcy ograniczenia

wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele

społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.

Skazany w pismach złożonych osobiście do Sądu Rejonowego w Strzelcach

Opolskich złożył osobistą kasację wraz z wnioskiem o wyznaczenie obrońcy z

urzędu w celu sporządzenia i wzniesienia kasacji, w osobie dotychczasowego

I KZ 19/26

2

obrońcy z urzędu. Po przekazaniu wniosku według właściwości do Sądu

Okręgowego w Opolu zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2026 r. (k. 174) skazanemu

wyznaczono obrońcę z urzędu do ewentualnego sporządzenia i wniesienia kasacji

albo poinformowania na piśmie sądu, że brak jest podstaw do wniesienia kasacji.

Obrońca ten w piśmie datowanym na 14 stycznia 2026 r. przedstawił opinię o braku

podstaw do wniesienia kasacji (k. 175), w wyniku czego poinformowano skazanego

o możliwości ustanowienia obrońcy z wyboru do sporządzenia kasacji w terminie 30

dni od otrzymania pisma z tą informacją, co nastąpiło w dniu 22 stycznia 2026 r. (k.

179). W odpowiedzi skazany w piśmie datowanym na 25 stycznia 2026 r. ponownie

zwrócił się o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia kasacji (k. 181).

Wniosek ten pozostawiony został bez rozpoznania zarządzeniem z dnia 6 lutego

2026 r. (k. 186), a następnie Zastępca Przewodniczącego VII Wydziału Karnego-

Odwoławczego Sądu Okręgowego w Opolu zarządzeniem z dnia 2 marca 2026 r.,

sygn. akt VII Ka 870/25, odmówił przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w

Opolu z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt VII Ka 870/25 (k. 190).

Na tę decyzję procesową zażalenie wniósł D.S. , który wskazał na

wyznaczenie mu obrońcy z urzędu, który miał zostać mylnie poinformowany o innej

sprawie dotyczącej ochrony zwierząt, w wyniku czego skazany został pozbawiony

pomocy prawnej.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k., jeżeli kasacja nie pochodzi od prokuratora,

Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo Rzecznika Praw

Dziecka, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata, radcę prawnego

albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Po dokonaniu analizy

akt sprawy, w świetle przytoczonych realiów procesowych nie budzi wątpliwości to,

że skazany nie uzupełnił braku formalnego kasacji poprzez jej sporządzenie i

podpisanie przez obrońcę będącego adwokatem lub radcą prawnym. Warto w tym

kontekście podkreślić, że D. S. zapewniono prawo do obrony w osobie

występującego wcześniej w postępowaniu przed sądami obu instancji obrońcy w

osobie adwokata, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji, a

której odpis został przesłany do wiadomości skazanemu (k. 179). Zauważyć należy,

I KZ 19/26

3

że na k. 184 zalega zarządzenie o wyznaczeniu obrońcy z urzędu, jednak pismo te

dotyczy innej sprawy karnej i to z Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich i nie

może w żaden sposób zmienić oceny braku formalnego kasacji, który doprowadził

do wydania zaskarżonego zarządzenia.

Wobec niestwierdzenia okoliczności, o których mowa w art. 439 § 1

k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

[J.J.]

[a.ł]

Kazimierz Klugiewicz