- Sygnatura akt
- I KZ 45/26
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział I
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 14 października 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy przywrócił skazanemu termin na wniosek o pisemne uzasadnienie wyroku
Przejdź do orzeczenia, 5 min czytania
Spór
Skazany K. G. chciał przywrócenia terminu do złożenia wniosku o pisemne uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 2 lipca 2026 r. Sąd okręgowy odmówił, uznając, że wniosek złożony 10 lipca został spóźniony.
Ustalenia sądu
Skazany był hospitalizowany od 17 czerwca do 3 lipca 2026 r. z powodu padaczki z napadami toniczno-klonicznymi, w tym w szpitalu psychiatrycznym od 29 czerwca. Skazany twierdził, że skutki choroby i leczenia nadal ograniczały jego zdolność do czynności procesowych, a pełnej dokumentacji medycznej nie otrzymał.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zmienił postanowienie sądu okręgowego i przywrócił skazanemu termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.
Dlaczego
Sąd Najwyższy uznał, że pobyt w szpitalu do 3 lipca oraz realny wpływ leczenia na skazanego po wypisie stanowiły przeszkodę niezależną od niego. Sąd okręgowy tego nie uwzględnił przy ocenie zachowania terminu.
Dla firm
Przeszkodą uzasadniającą przywrócenie terminu może być leczenie szpitalne oraz jego skutki po wypisie, jeśli strona je uprawdopodobni dokumentacją medyczną.
Więcej o sprawie
Skazany w dniu wydania wyroku, 2 lipca 2026 r., przebywał w szpitalu psychiatrycznym. Sąd okręgowy uznał, że wniosek złożony 10 lipca spóźnił się o jeden dzień.
Niewątpliwym jest, że skazany nie miał do dyspozycji pełnego, ustawowo przewidzianego 7-dniowego terminu do złożenia wniosku.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział I
- Sygnatura
- I KZ 45/26
Treść orzeczenia około 5 minut czytania
I KZ 45/26
POSTANOWIENIE
Dnia 14 października 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Wiliński
w sprawie K. G.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 października 2026 r.
zażalenia skazanego
na postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 28 sierpnia 2026 r., sygn. akt IV Ka 247/26
o odmowie uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o
sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia
wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 2 lipca 2026 r., sygn. akt IV Ka 247/26
na podstawie art. 437 § 2 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że
przywrócić K. G. termin do złożenia wniosku o sporządzenie na
piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego we
Wrocławiu z dnia 2 lipca 2026 r., sygn. akt IV Ka 247/26.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2026 r., sygn. akt IV Ka
247/26 Sąd Okręgowy we Wrocławiu nie uwzględnił wniosku skazanego o
przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie pisemnego
uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 2 lipca 2026 r., sygn.
I KZ 45/26
2
akt IV Ka 247/26. Wskazał w nim, że skazany nie przedstawił żadnych argumentów
przemawiających za uwzględnieniem wniosku, nie wykazał by niedotrzymanie
terminu wystąpiło z przyczyn od niego niezależnych, wiedział o toczącym się
postępowaniu i znał termin rozprawy odwoławczej, a przebywanie w dniu rozprawy
odwoławczej w szpitalu nie uniemożliwiło skazanemu złożenia wniosku o
uzasadnienie w terminie. Niezależnie Sąd Okręgowy uznał, że skazany, który opuścił
szpital 3 lipca 2026 r. miał czas by złożyć wniosek o uzasadnienie wyroku w terminie
7 dni, tj. do 9 lipca 2026 r., tymczasem choć oznaczył wniosek datą 9 lipca 2026 r. to
złożył go w dniu 10 lipca 2026 r., a więc z braku należytej staranności w dbałości o
swoje sprawy nie dotrzymał terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skazany, zarzucając:
„1. obrazę art. 126 § 1 k.p.k. w zw. z art. 123 § 1 k.p.k., mającą wpływ na treść orzeczenia,
polegającą na błędnym obliczeniu siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o
przywrócenie terminu i przyjęciu, że nadanie pisma j nastąpiło po terminie, podczas gdy przy
przyjęciu przez Sąd, że przeszkoda ustała 3 lipca 2026 r., dnia tego nie należało wliczać do
biegu terminu, a siódmym i ostatnim dniem terminu był 10 lipca 2026 r.;
2. obrazę art. 126 § 1 k.p.k., mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na utożsamieniu
dnia fizycznego opuszczenia placówki leczniczej z dniem ustania przeszkody
uniemożliwiającej dokonanie czynności procesowej, bez oceny rzeczywistego stanu zdrowia
Skarżącego po zakończeniu hospitalizacji;
3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegający na
uznaniu, że po opuszczeniu szpitala 3 lipca 2026 r. Skarżący miał pełną możliwość
sporządzenia i nadania pisma procesowego, mimo że według twierdzeń Skarżącego skutki
ciężkiego stanu neurologicznego, przebytych napadów oraz zastosowanego leczenia nadal
ograniczały jego zdolność do świadomego dokonania czynności procesowej, a pełna
dokumentacja medyczna nie została dotychczas udostępniona przez placówkę w Z..”
Podnosząc powyższe, skazany wniósł o zmianę zaskarżonego
postanowienia przez przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na
piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 2
lipca 2026 r., sygn. akt IV Ka 247/26; ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia
powyższego wniosku, uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy
Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.
I KZ 45/26
3
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie skazanego okazało się zasadne.
Zgodnie z dyspozycją art. 126 § 1 k.p.k. przywrócenie terminu zawitego
może nastąpić, jeżeli spełnione zostały łącznie następujące warunki: niedotrzymanie
terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony, wniosek o przywrócenie
zostanie złożony w terminie siedmiu dni od daty ustania przeszkody
uniemożliwiającej wykonanie czynności procesowej i strona jednocześnie wykona tę
czynność procesową. Nie ulega przy tym wątpliwości, że to na stronie wnoszącej o
przywrócenie terminu zawitego ciąży obowiązek wskazania wszystkich okoliczności,
które uniemożliwiły jej dokonanie czynności procesowej w przewidzianym terminie,
a także uprawdopodobnienie, że nastąpiło to z przyczyn od niej niezależnych, tj.
przekonującego uzasadnienia zaistniałego uchybienia i wskazania podstaw swoich
twierdzeń (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2019 r.; V KZ
25/19, LEX nr 2699520; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października
2020 r., IV KZ 49/20, LEX nr 3077338).
W ocenie Sądu Najwyższego wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione
w niniejszej sprawie. Zasadnicze znaczenie dla oceny stanu faktycznego mają
okoliczności podniesione w zażaleniu oraz wynikające z treści załączonych do akt
sprawy dokumentów. Sąd Okręgowy dokonał błędnej oceny okoliczności
wskazanych przez skazanego we wniosku o przywrócenie terminu. Skazany wskazał,
że od 17 czerwca 2026 r. do 3 lipca 2026 r. poddany był hospitalizacji w związku z
rozpoznaniem padaczki z napadami toniczno-klonicznymi, wdrożonym leczeniem
neurologicznym na Oddziale Neurologicznym Szpitala Powiatowego w Z. i
Wojewódzkim Szpitalu Psychiatrycznym w Z., a do wniosku dołączył kartę
informacyjną leczenia szpitalnego ze Szpitala Powiatowego w Z. (k.242-243) oraz
zaświadczenie Wojewódzkiego Szpitala Psychiatrycznego w Z. o pobycie w Szpitalu
Psychiatrycznym w Z. od 29 czerwca 2026 r. do 3 lipca 2026 r. Niewątpliwie pobyt
skazanego w szpitalu psychiatrycznym do 3 lipca 2026 r., a więc również w dniu
wydania wyroku, tj. 2 lipca 2026 r. stanowi okoliczność niezależną od skazanego,
obiektywnie utrudniającą złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku. Tym samym
uznać należy, że obiektywna przeszkoda w dokonaniu czynności procesowej trwała
do dnia 3 lipca 2026 r. Dokonując oceny istnienia okoliczności niezależnych od strony,
uniemożliwiających skorzystanie z uprawnienia do złożenia wniosku w terminie, Sąd
I KZ 45/26
4
Okręgowy powinien nadto uwzględnić charakter wdrożonego leczenia szpitalnego
oraz wpływ przyjmowanych leków, w tym oddziaływanie tych okoliczności na
skazanego nie tylko do 3 lipca 2026 r., ale także po zakończeniu leczenia w
warunkach szpitalnych. Niewątpliwym jest, że skazany nie miał do dyspozycji
pełnego, ustawowo przewidzianego 7-dniowego terminu do złożenia wniosku. W
świetle przedstawionej przez skazanego dokumentacji należy przyjąć, że przeszkoda,
mimo, że nie utrzymywała się przez cały okres, istniała realnie i taki też realny wpływ
miała na skazanego.
Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone postanowienie i
przywrócił skazanemu termin do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i
doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 2 lipca
2026 r., sygn. akt IV Ka 247/26.
Z tego względu, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
SSN Paweł Wiliński
[J.J.]
[a.ł]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.