SN odrzucił wniosek o zbadanie niezawisłości sędziego złożony bez adwokata

M. B. złożył 14 kwietnia 2026 r. osobiście wniosek o zbadanie spełnienia

przez SSN T. P. wymogów niezawisłości i bezstronności w trybie art. 29 § 5 i n.

ustawy o Sądzie Najwyższym (dalej: ustawa o SN). Wymieniony sędzia został

wyznaczony do rozpoznania skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania

sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w

sprawie o sygn. II KK 168/22.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Na podstawie art. 29 § 5 ustawy o SN dopuszczalne jest badanie spełnienia

przez sędziego Sądu Najwyższego lub sędziego delegowanego do pełnienia

czynności sędziowskich w Sądzie Najwyższym wymogów niezawisłości i

bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego

postępowania po powołaniu, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to

I NB 23/26

2

doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego

wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego

do wniesienia wniosku oraz charakteru sprawy.

Jak stanowi art. 29 § 8 ustawy o SN, wniosek o stwierdzenie przesłanek, o

których mowa w art. 29 § 5 ustawy o SN, składa się w terminie tygodnia od

zawiadomienia uprawnionego do złożenia wniosku o składzie rozpoznającym

sprawę, przy czym w postępowaniu z wniosku stosuje się art. 871 § 1 k.p.c., który

przewiduje obowiązkowe zastępstwo przez adwokata lub radcę prawnego w

postępowaniu przed Sądem Najwyższym. M. B. złożył wniosek osobiście, nie

zważając na obowiązujący w postępowaniu przed Sądem Najwyższym – również w

sprawach o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów

niezawisłości i bezstronności – przymus adwokacko-radcowski.

Mając powyższe na uwadze, wniosek podlegał odrzuceniu na podstawie art.

29 § 10 ustawy o SN. Orzeczenie wydano w składzie jednoosobowym na

podstawie art. 30 § 1 in principio k.p.k. w zw. z art. 29 § 24 ustawy o SN, gdyż

podjęta decyzja procesowa nie stanowiła merytorycznego rozpoznania wniosku, o

którym mowa w art. 29 § 15 ustawy o SN.

[r.g.]