Skarżący dostanie 2 tys. zł za trzyletnią przewlekłość apelacji w Krakowie

Pismem z dnia 11 lutego 2026 r. (data wpływu do Sądu Apelacyjnego

w Krakowie 12 marca 2026 r.) J.B. (dalej: „skarżący”) złożył skargę na naruszenie

prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu

I NSP 194/26

2

toczącym się przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie pod sygn. akt III AUa 273/23.

Skarżący wniósł o:

1. stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym nastąpiła

przewlekłość postępowania;

2. wydanie sądowi rozpoznającemu przedmiotową sprawę zalecenia

rozpoznania sprawy;

3. przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 16 000 zł;

4. zasądzenie od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Krakowie kosztów

niniejszego postępowania.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w jego sprawie przekazanej do Sądu

Apelacyjnego w Krakowie do chwili obecnej nie została wyznaczona data rozprawy

sądowej a dokumentacja wpłynęła do Sądu Apelacyjnego 14 marca 2023 r.

i przez trzy lata nie została wyznaczona data rozprawy, co powoduje bezczynność

sądu i stanowi naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w rozsądnym

terminie.

Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie w piśmie z dnia 23 kwietnia 2026 r.

wniósł o oddalenie skargi J.B., a w przypadku jej uznania o przyjęcie mniejszej

kwoty odszkodowania. W uzasadnieniu pisma zostało wyjaśnione ponadto, że w

dniu 15 marca 2023 r. do III Wydziału tutejszego Sądu wpłynęła apelacja

wnioskodawcy J.B. od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 25 stycznia

2023 r., sygn. akt VII U 579/22, w sprawie o ustalenie kapitału początkowego. Tego

samego dnia sprawę zarejestrowano pod sygn. akt III AUa 373/23 i wylosowano

przez System Losowego Przydziału Spraw sędziego sprawozdawcę. W apelacji

zawarto wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, który rozpoznano po

uzupełnieniu braków formalnych 17 maja 2023 r. Dnia 18 maja 2023 r. odpis

apelacji ekspediowano do pełnomocnika organu rentowego. Następnie w dniu 29

maja 2023 r. do sądu wpłynęła skarga na orzeczenie referendarza, która została

rozpoznana 28 czerwca 2023 r. Po zakończeniu postępowania

międzyinstancyjnego 27 lipca 2023 r. akta zostały przekazane na kalendarz akt

oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu. W

dniu 11 lutego 2026 r. do Sądu Apelacyjnego w Krakowie wpłynęła skarga pana J.B.

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym

I NSP 194/26

3

bez nieuzasadnionej zwłoki, którą oświadczeniem z dnia 17 lutego 2026 r. skarżący

cofnął. Przewodniczący Wydziału dnia 18 lutego 2026 r. wyznaczył termin rozprawy

apelacyjnej na dzień 16 kwietnia 2026 r., w którym to dniu zapadł wyrok w sprawie.

W dniu 12 marca 2026 r. do Sądu Apelacyjnego w Krakowie wpłynęła skarga

wnioskodawcy J.B. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w

postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Zarządzeniem

Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 marca 2026 r. wezwano wnioskodawcę

do sprecyzowania charakteru kserokopii skargi złożonej 12 marca 2026 r. W dniu

27 marca 2026 r. wpłynęła odpowiedź na wezwanie, w której wnioskodawca

precyzuje, że pismo z 12 marca 2026 r. stanowi kolejną skargę na naruszenie

prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym

bez nieuzasadnionej zwłoki. Mając na uwadze powyższe, pełnomocnik skarżącego

zarządzeniem z dnia 31 marca 2026 r. został wezwany do uzupełnienia braków

formalnych skargi. Dnia 2 kwietnia 2026 r. do III Wydziału Sądu Apelacyjnego

wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego, informujące o wypowiedzeniu

pełnomocnictwa. Braki formalne skargi zostały uzupełnione osobiście przez

skarżącego w dniu 8 kwietnia 2026 r.

W piśmie z dnia 22 maja 2026 r. zatytułowanym „replika na odpowiedź

na skargę” (data wpływu do Sądu Najwyższego 28 maja 2026 r.) skarżący

podtrzymał w całości skargę i wniósł o przyznanie kwoty 15 000 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”),

strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga

dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy

bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania

I NSP 194/26

4

rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne

dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej

niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej

wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Ustawa nie określa terminu, po upływie którego następuje przewlekłość

postępowania. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że stan taki

zachodzi zasadniczo w przypadku bezczynności sądu drugiej instancji w zakresie

wyznaczenia terminu rozprawy apelacyjnej, przekraczającej 12 miesięcy

(tak np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 9 stycznia 2019 r., I NSP 4/18;

z 10 czerwca 2020 r., I NSP 67/20; z 21 lutego 2018 r., III SPP 3/18).

W niniejszej sprawie apelacja wpłynęła do Sądu Apelacyjnego w Krakowie w dniu

15 marca 2023 r. Do czasu wniesienia przez skarżącego pierwszej skargi

na przewlekłość postępowania z dnia 11 lutego 2026 r., która została cofnięta

w dniu 17 lutego 2026 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie nie rozpoznał sprawy,

ani nie wyznaczył terminu rozprawy apelacyjnej. Termin rozprawy apelacyjnej

został wyznaczony dopiero w dniu 18 lutego 2026 r. na dzień 16 kwietnia 2026 r.

W niniejszym postępowaniu okres oczekiwania na rozpoznanie apelacji przez sąd

odwoławczy wynosił 36 miesięcy. W okresie tym nie zostały podjęte żadne

czynności, które uzasadniałyby tak długi czas oczekiwania na rozpoznanie sprawy.

Już sama długość okresu bezczynności sądu przemawia więc za tym, że w sprawie

prowadzonej przed Sądem Apelacyjnym w Krakowie pod sygn. akt III AUa 373/23

nastąpiła przewlekłość postępowania.

Uwzględniając skargę na przewlekłość postępowania apelacyjnego,

stosownie do treści art. 12 ust. 4 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania,

Sąd Najwyższy miał obowiązek rozstrzygnąć wniosek o zasądzenie

od Skarbu Państwa odpowiedniej sumy pieniężnej. Przyznanie jej stanowi sankcję

dla państwa za wadliwe zorganizowanie wymiaru sprawiedliwości

oraz rekompensatę dla skarżących za krzywdę moralną spowodowaną

przewlekłością postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z 6 stycznia

2006 r., III SPP 154/05). Wysokość przyznanej sumy pieniężnej powinna być

proporcjonalna do wielkości zwłoki, jej przyczyn oraz dotkliwości dla skarżącego.

Odpowiednia suma pieniężna pełni rolę swoistego zadośćuczynienia za stres

I NSP 194/26

5

i frustrację, spowodowane przewlekłością postępowania sądowego

(zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 9 kwietnia 2019 r., I NSP 9/19;

z 24 lutego 2016 r., III SPP 53/15).

Skarżący pierwotnie wnioskował o przyznanie sumy pieniężnej w kwocie

16 000 zł, ale nie uzasadniła dlaczego domaga się zasądzenia należności

w takiej wysokości, ograniczając się wyłącznie do samego żądania zapłaty

powyższej kwoty. Następnie w piśmie z dnia 22 maja 2026 r. skarżący wniósł

o zapłatę kwoty 15 000 zł uzasadniając, iż sprawa była dla niego bardzo istotna

albowiem dotyczyła wysokości należnego świadczenia emerytalnego, a długie

oczekiwanie na rozpoznanie apelacji naraziło skarżącego na długotrwałe

pozostawanie w niepewności, co do wysokości emerytury co miało wpływ

na podejmowane przez skarżącego decyzje życiowe. Sąd Najwyższy wziął

pod uwagę charakter sprawy oraz wielkość zwłoki w podejmowaniu czynności

przez Sąd Apelacyjny w Krakowie jak również to, że zasądzenie sumy pieniężnej

nie ma na celu wyrównanie szkody powstałej na skutek przewlekłości

postępowania. Z tych względów w ocenie Sądu Najwyższego kwota 2 000 zł

w pełni rekompensuje skarżącej zaistnienie i skutki przewlekłości postępowania

za okres od dnia 15 marca 2023 r. do 16 kwietnia 2026 r.

Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania,

na żądanie skarżącego lub z urzędu sąd zaleca podjęcie przez sąd rozpoznający

sprawę co do istoty albo przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego

postępowanie przygotowawcze odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie,

chyba że wydanie zaleceń jest oczywiście zbędne. Zalecenia nie mogą wkraczać

w zakres oceny faktycznej i prawnej sprawy. W okolicznościach badanej sprawy

nie pozostawało zasadne zalecanie Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie

wyznaczenia terminu rozprawy apelacyjnej z uwagi na to, iż w dniu 16 kwietnia

2026 r. sprawa została rozstrzygnięta.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

(J.C.)

[a.ł]

Elżbieta Karska Janusz Niczyporuk Adam Redzik

I NSP 194/26

6