Sąd Najwyższy przekazał skargę X. Y. na przewlekłość Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach

Pismem z 29 kwietnia 2026 r. (data prezentaty) skarżący X. Y. pismem

skierowanym do Sądu Apelacyjnego wniósł skargę na naruszenie prawa strony do

rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu toczącym się

obecnie przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach o sygn. V ACa 164/26. Skarżący

imieniem własnym wniósł o stwierdzenie, że w postępowaniu tym nastąpiła

nieuzasadniona bezczynność oraz o zasądzenie 20 000 zł słusznego

zadośćuczynienia za cierpienia psychiczne.

I NSP 214/26

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ

właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Katowicach.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie

prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym

prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym

bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o

skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie do rozpoznania

skargi dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.

Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość postępowania przed sądem

okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na

przewlekłość „właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”.

W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że przepisy

wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg

na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny

być interpretowane ściśle i literalnie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19

grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 12

listopada 2024 r., I NSP 256/23; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24; z 14 stycznia

2025 r., I NSP 426/24; z 16 stycznia 2025 r., I NSP 442/24; z 11 marca 2025 r., I

NSP 293/25; z 15 kwietnia 2025 r., I NSP 6/25; z 21 maja 2025 r., I NSP 144/25; z

11 czerwca 2025 r., I NSP 173/25, z 18 września 2025 r., I NSP 289/25; z 26

listopada 2025 r., I NSP 349/25, z 26 listopada 2025 r., I NSP 366/25, z 26

listopada 2025 r., I NSP 396/25; z 11 grudnia 2025 r., I NSP 18/25; z 29 stycznia

2026 r., I NSP 497/25; z 29 stycznia 2026 r., I NSP 576/25; z 29 stycznia 2026 r., I

NSP 6/26; z 3 lutego 2026 r., I NSP 510/25; z 16 kwietnia 2026 r., I NSP 134/25; z

14 maja 2026 r., I NSP 161/26, z 14 maja 2026 r., I NSP 187/26; z 3 czerwca 2026

r., I NSP 173/26).

I NSP 214/26

3

Sąd Najwyższy po dokonaniu analizy treści skargi oraz akt sprawy, biorąc

pod uwagę, że skierowana została do Sądu Apelacyjnego w Katowicach, stwierdza,

że skarga dotyczy tak postępowania w sprawie przed Sądem Okręgowym w

Rybniku, w sprawie o sygn. I C 2773/24, jak i postępowania przed Sądem

Apelacyjnym w Katowicach o sygn. V ACa 164/26. Rozwiązanie takie odpowiada

zresztą najpełniej konwencyjnemu celowi skargi, jakim jest zbadanie całości

postępowania, o czym wspomina w uzasadnieniu swojego stanowiska uczestnik, a

do czego kompetencję posiada w rozpatrywanej sprawie Sąd Apelacyjny w

Katowicach.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej

niewłaściwości i przekazaniu sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach na

podstawie art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio

na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego

postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość.

[kf]

[r.g.]