Skarga na przewlekłość w sprawie o dobra osobiste trafi do Sądu Apelacyjnego

Pismem z 7 maja 2026 r. A. C., reprezentowany przez profesjonalnego

pełnomocnika, wniósł do Sądu Apelacyjnego w Katowicach skargę na przewlekłość

postępowania w sprawie I ACa 1252/23.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu

w Katowicach.

I NSP 239/26

2

Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), „[j]eżeli skarga dotyczy

przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym –

właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. Natomiast

Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania

przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym (art. 4 ust. 2 ustawy o skardze

na przewlekłość).

Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego

do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze

kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienia

Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r.,

I NSP 333/24; z 15 kwietnia 2025 r., I NSP 6/25; z 30 lipca 2025 r., I NSP 146/25;

z 5 maja 2026 r., I NSP 427/24).

Jak wynika z treści uzasadnienia, skarga na przewlekłość obejmuje

postępowanie przed Sądem Okręgowym w Katowicach w sprawie II C 297/21

i Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie I ACa 1252/23. Skrżący przytoczył

okoliczności dotyczące postępowania zarówno przed sądem I instancji,

jak i przed sądem II instancji. Sąd Najwyższy doszedł w tej sytuacji do przekonania,

że skarga dotyczy postępowania zarówno przed Sądem Okręgowym w Katowicach,

jak i Sądem Apelacyjnym w Katowicach. Właściwy do rozpoznania skargi jest więc

Sąd Apelacyjny w Katowicach.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 200 § 2 k.p.c.

w związku z art. 391 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. w związku z art. 397

§ 3 k.p.c. w związku art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość orzekł,

jak w sentencji.

[kf]

I NSP 239/26

3

[a.ł]