Skarga na przewlekłość sprawy apelacyjnej umorzona, bo skarżąca ją cofnęła

J. W. (dalej: Skarżąca) złożyła skargę na przewlekłość postępowania

sądowego toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie, sygn. V ACa

128/26, żądając stwierdzenia przewlekłości tego postępowania, a także przyznania

od Skarbu Państwa 5000 zł na jej rzecz, wydania Sądowi Apelacyjnemu w

Warszawie zalecenia w postaci wyznaczenia rozprawy apelacyjnej w terminie

2 miesięcy od dnia doręczenia postanowienia Sądu Najwyższego wydanego

w przedmiocie skargi na przewlekłość, a także zwrotu kosztów postępowania

skargowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle podwójnej stawki

minimalnej.

I NSP 244/26

2

Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie w odpowiedzi na skargę zgłosił swój

udział w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Pismem z 4 sierpnia 2026 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego) Skarżąca

cofnęła wniesioną skargę na przewlekłość i wniosła o umorzenie postępowania

skargowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie ze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy

w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki stosuje się przepisy ustawy

z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania

sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym

przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

(tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725: dalej: ustawa o skardze na przewlekłość).

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość w sprawach w niej

nieuregulowanych do postępowania toczącego się na skutek skargi stosuje się

odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu,

którego skarga dotyczy.

Ustawa o skardze na przewlekłość nie reguluje kwestii cofnięcia skargi,

w związku z tym do cofnięcia skargi przez Skarżącą, na podstawie art. 8 ust. 2

ustawy o skardze na przewlekłość, odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy

Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące postępowania zażaleniowego przed

Sądem Najwyższym.

Cofnięcie skargi jest czynnością procesową nie podlegającą kontroli Sądu.

Uwzględniając treść art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 2 k.p.c.

stosowanych do skargi na przewlekłość postępowania sądowego odpowiednio

w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, w razie skutecznego cofnięcia

skargi, sąd umarza postępowanie.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w punkcie 1 sentencji.

O zwrocie opłaty od skargi Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 79 ust. 1

pkt 1b ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

(tekst jedn. Dz.U. 2025, poz. 1228 ze zm.).

Wobec cofnięcia skargi Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do przyznania

Skarżącej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu skargowym.

I NSP 244/26

3

[k.b.]

[a.ł]