Skarga na przewlekłość odrzucona, bo skarżący nie zapłacili opłaty

I.N. i A.N. (dalej: „skarżący”) złożyli skargę na przewlekłość postępowania

przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie pod sygn. akt I ACa 1376/24.

Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków fiskalnych skargi na naruszenie

prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki poprzez

uiszczenie opłaty od skargi – w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania

pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie uiścili opłaty od skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

I NSP 275/26

2

poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) strona może wnieść skargę

o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie

jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie

w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności

faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albo dłużej

niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania

orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

2. W art. 6 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość określono, że skarga

powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego.

Na mocy art. 17 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość skarga podlega stałej

opłacie w wysokości 200 złotych.

Jak stanowi art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, w sprawach

nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd

stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące

w postępowaniu, którego skarga dotyczy.

Stosownie zaś do art. 397 § 11 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca zażalenie,

jeżeli podlegało ono odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji, jak również zażalenie,

którego braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie.

Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braku skargi poprzez uiszczenie

opłaty w terminie tygodnia, czego nie uczynili, dlatego też wniesiona przez nich

skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej

zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach podlegała

odrzuceniu.

3. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 397

§ 11 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze

na przewlekłość odrzucił skargę.

[K.O.]

[a.ł]