Skarga na przewlekłość rozwodu przekazana Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie

Pismem z 2 lipca 2025 r. M. C., reprezentowany przez profesjonalnego

pełnomocnika, wniósł do Sądu Apelacyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość

postępowania w sprawie I ACa 259/22.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu

I NSP 307/25

2

w Warszawie.

Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725; dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), „[j]eżeli skarga dotyczy

przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym –

właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”.

Natomiast Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość

postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym (art. 4 ust. 2

ustawy o skardze na przewlekłość).

Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego

do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze

kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (zob. m.in.

postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19;

z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24).

Analiza uzasadnienia skargi wskazuje, że skarżący kwestionuje sprawność

postępowania zarówno przed sądem pierwszej, jak i drugiej instancji.

Skarżący wskazał, że postępowanie przed Sądem Okręgowym w Warszawie

w sprawie III C 1270/17 toczyło się „przez okres ponad czterech lat,

co samo w sobie budziło zastrzeżenia co do tempa procedowania”. Dalej skarżący

przedstawił okoliczności dotyczące postępowania apelacyjnego. Skarżący

zaznaczył, że postępowanie w sprawie „trwa już prawie 8 lat, z czego ponad 3 lata

i 4 miesiące w II instancji”.

Z uwagi na fakt, że skarga dotyczy przewlekłości postępowania

prowadzonego przed Sądem Okręgowym w Warszawie o sygn. akt III C 1270/17,

jak i przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 259/22,

właściwym do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Warszawie.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 200 § 2 k.p.c.

w związku z art. 391 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. w związku z art. 397

§ 3 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość orzekł,

jak w sentencji.

I NSP 307/25

3

[kf]

[a.ł]