Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
I NSP 316/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
8 lipca 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Skarga na przewlekłość w Lublinie trafi do Sądu Apelacyjnego, nie do SN

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

T.W. i K.W. zarzucali przewlekłość postępowań przed Sądem Okręgowym i Sądem Apelacyjnym w Lublinie oraz domagali się eliminacji dwóch wyroków uzyskanych przez Powiat B.

Ustalenia sądu

Skarżący nie wskazali precyzyjnie, w których postępowaniach doszło do przewlekłości, ale wskazali, że skarga dotyczy postępowań przed obydwoma sądami w Lublinie.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Lublinie.

Dlaczego

Ustawa o skardze na przewlekłość postępowania przypisuje rozpoznanie skargi dotyczącej postępowań przed sądem okręgowym i apelacyjnym w całości sądowi apelacyjnemu.

Więcej o sprawie

Skarżący T.W. i K.W. zarzucali przewlekłość postępowań i domagali się eliminacji dwóch wyroków uzyskanych przez Powiat B. Skarga dotyczyła postępowań przed sądami w Lublinie.

Z powodów powinna zostać ona rozpoznana w całości przez Sąd Apelacyjny w Lublinie.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Wydział I
Sygnatura
I NSP 316/26

Treść orzeczenia

I NSP 316/26

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lipca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Krzysztof Wiak

w sprawie ze skargi T.W. i K.W.

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki

w postępowaniach toczących się przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie i przed

Sądem Okręgowym w Lublinie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w

dniu 8 lipca 2026 r.,

stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę Sądowi

Apelacyjnemu w Lublinie.

Uzasadnienie

Pismem z 18 czerwca 2026 r. T.W. i K.W. (dalej: „skarżący”) wnieśli do Sądu

Najwyższego skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez

nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniach toczących się przed Sądem Okręgowym

w Lublinie oraz przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie. Skarżący wnieśli o:

„1) Uznanie, że zachodzi przewlekłość i niemożność w trybie zwykłym

eliminacji dwóch wyroków uzyskanych przez Powiat B. w zastępstwie likwidatora

SP ZOZ B., który odstąpił od roszczeń z umowy Nr. […].

2) Stwierdzenie, że powtórne pozwy roszczeniowe Powiatu B. – dwukrotnie

są niedopuszczalne i SN dokonuje eliminacji tych wyroków z obrotu prawnego.

Naruszają interes prawny skarżącego.

I NSP 316/26

2

3) Zasądzenie kosztów tego postępowania na rzecz skarżącego”

(pisownia oryginalna).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”), strona może

wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy,

nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki,

jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego

postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych

okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia

sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego

(przewlekłość postępowania).

Ustawodawca określił właściwość rzeczową sądu do rozpoznania skargi

na przewlekłość postępowania. Zasadniczo, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy

o skardze na przewlekłość postępowania, sądem właściwym do rozpoznania skargi

jest sąd przełożony nad sądem, przed którym toczy się postępowanie.

Jednakże, jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem

okręgowym i sądem apelacyjnym – właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd

apelacyjny (art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość postępowania).

Pomimo że skarżący nie doprecyzowali, w których postępowaniach według

nich nastąpiła przewlekłość – przywołując przy tym różne sygnatury akt

i okoliczności – to jednak wskazali oni bezspornie, iż skarga dotyczy zarówno

postępowań toczących się przed Sądem Okręgowym w Lublinie, jak i przed

Sądem Apelacyjnym w Lublinie. Z powodów powinna zostać ona rozpoznana

w całości przez Sąd Apelacyjny w Lublinie.

Z tego względu Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

I NSP 316/26

3

Z.G.

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.