Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość postępowania apelacyjnego w Poznaniu

J.T. (dalej: Skarżąca) pismem, które wpłynęło do Sądu Apelacyjnego

w Poznaniu 13 kwietnia 2026 r., wniosła skargę na naruszenie prawa strony

do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wnosząc o:

1. stwierdzenie, że w postępowaniu apelacyjnym powadzonym przed Sądem

Apelacyjnym w Poznaniu, sygn. I ACa 1723/23 doszło do przewlekłości

postępowania;

2. przyznane na jej rzecz zadośćuczynienia pieniężnego w kwocie 15 000 zł;

3. zwrot opłaty od skargi.

I NSP 333/26

2

W treści uzasadnienia Skarżąca wskazała, że postępowanie apelacyjne

w niniejszej sprawie trwało około 27 miesięcy, licząc od wniesienia apelacji

przez uczestnika postępowania od wyroku Sadu Okręgowego w Zielonej Górze

z 8 marca 2023 r. do dnia uprawomocnienia się wyroku 27 czerwca 2025 r.

Zdaniem Skarżącej, przewlekłość była następstwem organizacji pracy sądu

w szczególności: długich okresów bez podejmowania czynności merytorycznych,

znacznego czasu oczekiwania na rozpoznanie apelacji, braku sprawnego nadzoru

nad tokiem sprawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz. U. 2023, poz. 1725,

dalej: „u.s.p.p.”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu,

którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy

bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania

rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne

dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż

to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania

orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.s.p.p. skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu,

którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku

postępowania w sprawie. Skarga na przewlekłość ma przede wszystkim za zadanie

eliminowanie oraz zapobieganie przewlekłości przez dyscyplinowanie sądu meriti

do podejmowania zarówno w odpowiednim czasie jak i właściwych czynności

prowadzących do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. I NSP 25/25).

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że skarga

na przewlekłość postępowania wniesiona już po jego prawomocnym zakończeniu

nie może odnieść skutku i jest niedopuszczalna, chyba że dotyczy postępowania

I NSP 333/26

3

przed Sądem Najwyższym (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu

Najwyższego z 28 marca 2013 r., III SPZP 1/13; postanowienia Sądu Najwyższego:

z 12 sierpnia 2014 r., III SPP 159/14, z 10 czerwca 2014 r., III SPP 110/14;

z 3 września 2019 r., I NSP 73/19; z 12 października 2023 r., I NSP 204/23,

z 4 września 2024 r., I NSP 224/24).

Niniejsza skarga została złożona już po wydaniu przez Sąd Apelacyjny

w Poznaniu wyroku 27 czerwca 2025 r., a więc już poza tokiem postępowania,

co czyni skargę niedopuszczalną.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.

w zw. z art. 397 § 11 k.p.c. oraz w związku z art. 8 ust. 2 u.s.p.p.

[a.ł]