Skarga na przewlekłość apelacji odrzucona, bo wniesiono ją po wyroku sądu

Skargą datowaną na 2 czerwca 2026 r., wniesioną w dniu 16 czerwca 2026 r.

(data stempla pocztowego), P.G. domagał się stwierdzenia przewlekłości

postępowania prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu w sprawie

o sygn. III AUa 462/24.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Według art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

I NSP 334/26

2

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725, dalej: „u.s.p.p.”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie,

że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa

do ozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie

zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie,

trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych

i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej

lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Zgodnie natomiast z art. 5 ust. 1 u.s.p.p. skargę o stwierdzenie,

że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania,

wnosi się w toku postępowania w sprawie.

2. Skoro skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy,

nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie,

to a contrario skarga nie jest dopuszczalna „poza tokiem” postępowania,

w szczególności po jego zakończeniu (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego

z 17 kwietnia 2024 r., I NSP 39/24).

3. Z analizy akt sprawy III AUa 462/24 wynika, że Sąd Apelacyjny

we Wrocławiu wyrokiem z 2 czerwca 2026 r. oddalił apelację skarżącego od wyroku

Sądu Okręgowego w Opolu z 19 marca 2024 r. sygn. V U 421/23.

Orzeczenie to prawomocnie zakończyło postępowanie przed Sądem II instancji.

Nie ulega wątpliwości, iż skarga na przewlekłość postępowania została

wniesiona po zakończeniu postępowania III AUa 462/24. Pomimo iż skarga

datowana jest na 2 czerwca 2026 r. to data stempla pocztowego (16 czerwca

2026 r.), data wniesienia opłaty od skargi (16 czerwca 2026 r.), a także data

wpływu do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu (19 czerwca 2026 r.) wskazują,

że do faktycznego wniesienia skargi doszło po zakończeniu postępowania

apelacyjnego. Z tego też względu rozpoznawaną skargę należało uznać

za niedopuszczalną i w konsekwencji odrzucić, albowiem wniesiona została

poza tokiem postępowania.

I NSP 334/26

3

4. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986

§ 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 u.s.p.p.,

odrzucił skargę w pkt. 1 sentencji postanowienia.

Podstawę orzeczenia o kosztach sądowych w pkt. 2 postanowienia –

uiszczonej przez skarżącego opłacie od skargi – stanowi art. 17 ust. 3 u.s.p.p.,

zgodnie z którym uwzględniając lub odrzucając skargę, sąd z urzędu zwraca

uiszczoną od niej opłatę.

[P.Sz.]

[a.ł]