Skarga na przewlekłość w Sądzie Apelacyjnym odrzucona za brak opłaty

Pismem z 9 września 2025 r. (data stempla prezentaty Sądu Najwyższego)

S. M. i W. M. (dalej jako: „skarżący”), reprezentowani przez profesjonalnego

pełnomocnika, wnieśli o: (1) stwierdzenie przewlekłości postępowania

prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie I ACa 1340/23;

(2) wydanie sądowi rozpoznającemu przedmiotową sprawę zalecenia wyznaczenia

terminu rozprawy w ciągu maksymalnie miesiąca od dnia wydania postanowienia;

(3) zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz każdego z powodów kwot po 5000 zł;

(4) zasądzenie na rzecz powodów kosztów zastępstwa procesowego według

norm przepisanych. Do skargi nie dołączono dowodu wniesienia opłaty od skargi.

Zarządzeniem z dnia 18 września 2025 r. wezwano pełnomocnika

skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi na przewlekłość

postępowania poprzez złożenie brakującego załącznika do skargi oznaczonego

I NSP 384/25

2

jako pkt 2 tj. potwierdzenia uiszczenia 400 zł tytułem opłaty od skargi

(wraz z odpisem) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało doręczone

pełnomocnikowi skarżących dnia 23 września 2025 r., wobec czego tygodniowy

termin do zastosowania się do wezwania upłynął dnia 30 września 2025 r.

Do chwili obecnej braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy

bez nieuzasadnionej zwłoki podlegała odrzuceniu.

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do

rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub

nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej

zwłoki (tekst jedn. Dz.U.2023, poz. 1725, dalej: u.s.p.) reguluje zasady i tryb

wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy

bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub

bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego

postępowanie przygotowawcze (art. 1 u.s.p.).

Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 u.s.p., skarga powinna czynić zadość wymaganiom

przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać: żądanie stwierdzenia

przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie

okoliczności uzasadniających żądanie. Natomiast na podstawie art. 17

ust. 1 i 2 u.s.p. skarga podlega stałej opłacie w wysokości 200 zł., a jeśli skargę

wniosło kilka osób, każda z nich uiszcza opłatę oddzielnie.

Jak stanowi art. 8 ust. 2 u.s.p., w sprawach nieuregulowanych w ustawie do

postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o

I NSP 384/25

3

postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga

dotyczy.

Stosownie zaś do art. 397 § 3 k.p.c. do postępowania toczącego się na

skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu apelacyjnym.

Zgodnie z art. 373 § 1 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca apelację spóźnioną,

nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której

braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie.

Jak wskazano powyżej, pełnomocnik skarżących został wezwany do

uzupełnienia braków formalnych skargi, których to braków ostatecznie nie uzupełnił

w zakreślonym przez Sąd Najwyższy terminie, dlatego też wniesiona przez niego

skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej

zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn.

akt I ACa 1340/23 podlegała odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 § 1 k.p.c.

w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p. orzekł, jak w sentencji.

sh

[r.g.]