Skarga na przewlekłość w sprawie o przewlekłość odrzucona przez Sąd Najwyższy

Pismem z 18 września 2025 r. W. G., wniosła osobiście „skargę na

przewlekłość załatwienia skargi” w sprawie I NSP 448/24 przed Sądem

Najwyższym w Warszawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga W. G. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z kilku powodów.

Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony

do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym

lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym

bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725; dalej: „ustawa

o skardze na przewlekłość”) reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania

skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki

I NSP 408/25

2

zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora

prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze (art. 1).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość strona może

wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy,

nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki,

jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego

postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych

okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia

sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego

(przewlekłość postępowania).

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość skarga powinna

czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a nadto

powinna zgodnie z art. 6 ust. 2 tejże ustawy zawierać: żądanie stwierdzenia

przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy (1) oraz przytoczenie

okoliczności uzasadniających żądanie (2).

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość,

skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy

do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.

W ocenie Sądu Najwyższego wniesiona w niniejszym postępowaniu skarga

na przewlekłość postępowania nie spełnia wymagań formalnych. Jak wskazano

powyżej, skarga winna zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania

w sprawie. Za spełnienie tego wymogu nie sposób uznać, wniosku skarżącej

„o uzupełnienie Postanowienia z I NSP 448/24, z dnia 10.06.2025 r. o dowody

opisane w piśmie z dnia 06.05.2025 r.” Dalej skarżąca wskazuje szereg sygnatur

innych spraw, zdaniem skarżącej przewlekle prowadzonych przed sądami

powszechnymi, prokuraturą i organami administracji, w sprawach o rożnych

sygnaturach i różnym przedmiocie. W ocenie skarżącej „[t]aka ilość procesów

w tym sporze jest spowodowana korupcyjnym sprawstwem TAKSÓWKARZA

I MYŚLIWEGO”. Skarżąca w żaden sposób nie wyjaśnia ich związku ze sprawą

przed Sądem Najwyższym, o sygn. akt I NSP 448/25. Skarga tym samym

nie spełnia zarówno wymagań z art. 6 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o skardze

na przewlekłość.

I NSP 408/25

3

Sąd Najwyższy stwierdza ostatecznie, że przepisy ustawy o skardze

na przewlekłość nie przewidują możliwości wniesienia skargi na przewlekłość

postępowania, którego przedmiotem jest przewlekłość postępowania

(por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 sierpnia 2025 r., I NSP 263/25;

z 18 września 2024, I NSP 249/24; z 18 kwietnia 2024 r, I NSP 126/24; z 14 marca

2024 r., I NSP 25/24; z 8 marca 2023 r., I NSP 309/22; z 3 listopada 2021 r.,

I NSP 185/21; z 11 lutego 2015 r., KSP 1/15; z 3 października 2013 r.,

III SPP 209/13). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego taka

skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (zob. m.in. postanowienia Sądu

Najwyższego: z 28 października 2020 r., I NSP 140/20; z 12 marca 2019 r.,

I NSP 100/18; z 14 lipca 2011 r., III SPP 16/11; z 20 lipca 2010 r., III SPP 16/10).

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 9 ust. 1

ustawy o skardze na przewlekłość, wobec niespełnienia wymogu określonego

w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania odrzucił

skargę.

[kf]

[a.ł]