Skarga banku na przewlekłość odrzucona, bo załącznik nie został uzupełniony w terminie

Pismem z 30 lipca 2026 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej)

pełnomocnik Bank S.A. z siedzibą we W. (dalej: „skarżąca”) wniósł do Sądu

Apelacyjnego w Łodzi skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w

postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie I ACa 427/26,

toczącej się przed tym Sądem. Pismem z 19 sierpnia 2026 r. (data prezentaty Sądu

I NSP 446/26

2

Najwyższego). Sąd Apelacyjny w Łodzi przedstawił ww. skargę Sądowi

Najwyższemu. W przedmiotowej skardze skarżąca wniosła o:

1. stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi

w sprawie I ACa 427/24, nastąpiła przewlekłość postępowania;

2. wydanie Sądowi rozpoznającemu wskazaną sprawę zalecenia

sporządzenia uzasadnienia postanowienia z 3 czerwca 2026 r. oraz doręczenia

go wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi skarżącej w określonym terminie;

3. przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej kwoty 2000 zł;

4. zasądzenie od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Łodzi na rzecz

skarżącej zwrotu kosztów niniejszego postępowania.

Pismo zawierające skargę skarżącej zawiera informację o dwóch

załącznikach: 1. Dowód uiszczenia opłaty sądowej; 2 odpis skargi z załącznikami (x4)

(tj. dla uczestników i Skarbu Państwa - Prezesa Apelacyjnego w Łodzi).

Sąd Najwyższy ustalił, że do skargi nie został załączony załącznik nr 1, wobec

czego pismem z 26 sierpnia 2026 r. wezwał pełnomocnika skarżącego

do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie brakującego

załącznika – dowodu uiszczenia opłaty sądowej wraz z odpisem pisma

uzupełniającego jego brak – w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania,

pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu Najwyższego zostało doręczone

28 sierpnia 2026 r.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej złożył pismo

z 4 września 2026 r., do którego dołączył dowód uiszczenia opłaty od skargi

zawierający informację o jej wniesieniu w dniu 4 września 2026 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), w sprawach

nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi, sąd

stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące

w postępowaniu, którego skarga dotyczy. W przedmiotowej sprawie obliguje

I NSP 446/26

3

to do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.

W myśl art. 397 § 11 k.p.c. in fine, nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków,

do których usunięcia strona była wzywana, skutkuje odrzuceniem zażalenia, czyli –

jak w tym przypadku – odrzuceniem skargi.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej został wezwany

do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie brakującego

załącznika, tj. dowodu uiszczenia opłaty sądowej wraz z odpisem pisma

uzupełniającego jego brak, w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania,

pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono 28 sierpnia 2026 r.,

w konsekwencji czego termin na jego uzupełnienie upłynął 4 września 2026 r.

Pomimo złożenia pisma i dołączenia do niego dokumentu, tj. dowodu uiszczenia

opłaty od skargi, pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił jednak wskazanego braku

formalnego. W istocie rzeczy bowiem nie przedłożył brakującego załącznika, o jakim

mowa w skardze, datowanej na 30 lipca 2026 r., lecz przedstawił załącznik nowo

wytworzony, datowany na 4 września 2026 r. Z naciskiem należy w tym miejscu

podkreślić, że w wezwaniu wystosowanym przez Sąd Najwyższy chodziło

nie o jakikolwiek dokument, ale o załącznik, o którym mowa w skardze.

To zaś oznacza, że wskazany załącznik nie może mieć daty późniejszej niż data

skargi (30 lipca 2026 r.) lub data jej nadania listem poleconym (30 lipca 2026 r.).

Powyższe prowadzi Sąd Najwyższy do wniosku, że pełnomocnik skarżącej

nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi. W rezultacie skarga podlega

odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 397 § 11

w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość,

orzeka jak w sentencji postanowienia.

Na podstawie art. 17 ust. 3 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania

zwrócono skarżącej opłatę od skargi w wysokości 200 zł.

[D.Z.]

[a.ł]