Skarga na przewlekłość postępowania apelacyjnego odrzucona, bo nie uiszczono opłaty

A.K.,

I. B.-K.

(dalej:

„Skarżący”)

pismem

z 16 października 2025 r. wnieśli skargę na naruszenie prawa do rozpoznania

sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym

w Warszawie (dalej: „Sąd Apelacyjny”) w sprawie o sygn. I ACa 1331/24,

domagając się:

1. stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie o wskazanej wyżej sygnaturze

akt;

2. wydanie Sądowi Apelacyjnemu przedmiotową sprawę zalecenia wyznaczenia

terminu rozprawy w sprawie na termin w ciągu maksymalnie 3 miesięcy od dnia

wydania postanowienia,

3. zasądzenia na podstawie art. 6 ust. 3 w zw. 12 ust. 4 ustawy z dnia

17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony

do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub

I NSP 475/25

2

nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej

zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1728, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”)

od Skarbu Państwa na rzecz Skarżących kwot po 5.000 zł;

4. zasądzenie na rzecz Skarżących kosztów zastępstwa procesowego według norm

przepisanych.

Zarządzeniem z 12 listopada 2025 r. wezwano Skarżących do uzupełnienia

braków formalnych skargi na przewlekłość poprzez uiszczenie opłaty od skargi

w wysokości 400 zł w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania,

pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych

skargi na przewlekłość zostało doręczone 18 listopada 2025 r. Do chwili obecnej

braki fiskalne skargi nie zostały uzupełnione.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 i 2 o skardze na przewlekłość,

skarga na przewlekłość podlega stałej opłacie w wysokości 200 złotych. Natomiast,

jeśli skargę wniosło kilka osób, każda z nich uiszcza opłatę oddzielnie. Jak stanowi

art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, w sprawach nieuregulowanych

w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje

odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące

w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Zgodnie z art. 373 § 1 k.p.c. sąd drugiej

instancji odrzuca zażalenie, jeżeli podlegało ono odrzuceniu przez sąd pierwszej

instancji, jak również zażalenie, którego braków strona nie usunęła w wyznaczonym

terminie.

W realiach rozpoznawanej sprawy, tygodniowy termin do uzupełnienia

braków formalnych skargi na przewlekłość upłynął 26 listopada 2025 r.

Z uwagi na to, że Skarżący nie uiścili w zakreślonym terminie opłaty od skargi

na przewlekłość, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 373 § 1 w związku z art. 397

§ 3 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość

Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

I NSP 475/25

3

[a.ł]