Sąd Najwyższy oddalił skargę na przewlekłość w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie

Pismem z 19 lutego 2026 r. J.K, M.K. (dalej: „skarżący”) złożyli skargę na

przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie

pod sygn. akt I ACa 3223/23. Skarżący wniósł o:

1. stwierdzenie, że w postępowaniu toczącym się przed Sądem Apelacyjnym w

Warszawie pod sygn. akt: I ACa 3223/23 nastąpiła przewlekłość

postępowania;

2. zobowiązanie Sądu Apelacyjnego w Warszawie do podjęcia czynności

zmierzających do rozpoznania sprawy i wyznaczenia terminu rozprawy;

I NSP 81/26

2

2) zasądzenie łącznie na rzecz powodów od Skarbu Państwa kwoty

20.000 zł, tj. po 10 000 zł na rzecz każdego z nich;

4) zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów postępowania, w tym kosztów

zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż w dniu 27 października 2023 roku Sąd

Okręgowy w Warszawie przekazał do Sądu Apelacyjnego w Warszawie aktach

sprawy. W związku z brakiem podjęcia jakichkolwiek czynności po stronie Sądu

od dnia wpływu akt do Sądu tj. od przeszło dwóch lat, strona powodowa pismem

z dnia 14 października 2025 roku zwróciła się do Sądu o podjęcie czynności

zmierzających do przeprowadzenia bądź wyznaczenie przybliżonego terminu

rozprawy. Pismo strony powodowej nie spotkało się z żadną reakcją po stronie

Sądu. Po ponad dwóch latach od daty wpływu akt do Sądu, w sprawie nie zostały

podjęte żadne czynności zwiastujące szybkie rozpoznanie niniejszej sprawy,

nie został także określony przybliżony termin rozprawy.

Odpowiedź na powyższą skargę, złożył Prezes Sądu Apelacyjnego

w Warszawie. W piśmie z dnia 2 kwietnia 2026 r. wniósł o oddalenie skargi.

W uzasadnieniu pisma Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie wyjaśnił,

że w niniejszej sprawie nie można stwierdzić bezczynności ani opieszałości Sądu

Apelacyjnego w Warszawie. Nie wystąpiły odstępstwa od czasu zwyczajowo

koniecznego do wykonania czynności niezbędnych do rozpoznania sprawy

Skarżącego. Postępowanie w tej sprawie nie było prowadzone w sposób rozwlekły.

Sad Najwyższy zważył, co następuje:

Zdaniem Sądu Najwyższego, przedmiotowa skarga zawiera braki

konstrukcyjne.

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość skarga powinna

zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie,

której skarga dotyczy oraz 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.

Z kolei zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

I NSP 81/26

3

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) jeżeli skarga dotyczy

przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym -

właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Najwyższy.

Ponadto, przepis art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c. wskazuje, iż każde pismo

procesowe powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane.

Wskazania wymaga, iż po pierwsze przedmiotowa skarga w petitum

nie zawiera wskazania Sądu Najwyższego – Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw

Publicznych, jako sądu właściwego do rozpoznania niniejszej skargi, co więcej

nie zawiera wskazania, iż została wniesiona za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego

w Warszawie, lecz bezpośrednio do tego sądu, co zaś stanowi także naruszenie

przepisów odnoszących się do właściwości sądu. Kolejno w uzasadnieniu skarżący

prezentują niepełne zdania, co świadczy o tym, że uzasadnienia przedmiotowej

skargi nawet nie przeczytano przed wniesieniem do sądu, z których zaś brakujące

elementy uniemożliwiają Sądowi Najwyższemu weryfikację okoliczności

uzasadniających żądanie.

Niezależnie od powyższego, należy zauważyć, że niniejsza skarga spełniła

swój cel, bowiem orzeczenie zapadło w dniu 4 maja 2026 r., Sąd Najwyższy

tym samym oddalił skargę, o czym orzekł w sentencji postanowienia.

[a.ł]

Paweł Czubik Mirosław Sadowski Aleksander Stępkowski