SN odrzucił wniosek obrony o zbadanie bezstronności sędziego w sprawie obwinionego

Obrońca X. Y. wnioskiem z 12 listopada 2025 r. wniósł o stwierdzenie, że

wobec SSN Marka Dobrowolskiego zachodzą przesłanki, o których mowa w art.

29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, i o wyłączenie go od rozpoznania sprawy z

uwagi na uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.

W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że Marek Dobrowolski został

powołany na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady

Sądownictwa ukształtowanej ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy

o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.

Podważając bezstronność SSN Marka Dobrowolskiego, wnioskodawca

powołał się na postanowienie SN z 14 listopada 2022 r., IV KK 262/21, w świetle

którego powołanie sędziego przy udziale Krajowej Rady Sądownictwa, której

I ZB 84/25

2

status jest kwestionowany, powoduje obalenie domniemania niezawisłości i

bezstronności tak powołanego sędziego, a także na uchwałę składu siedmiu

sędziów SN z 24 września 2025 r., III PZP 1/25, oraz na wyroki TSUE z 4

września 2025 r., C-225/22, i z 21 grudnia 2023 r., C-718/21, w których doszło do

zanegowania statusu Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN jako

sądu.

Zdaniem wnioskodawcy, mając na względzie przywołane przez niego

okoliczności, wobec SSN Marka Dobrowolskiego zachodzą przesłanki, o których

mowa w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, co uzasadnia wyłączenie go od

rozpoznania sprawy obwinionego X. Y.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym dopuszczalne jest

badanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego lub sędziego delegowanego

do pełnienia czynności sędziowskich w Sądzie Najwyższym wymogów

niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego

powołaniu i jego postępowania po powołaniu, jeżeli w okolicznościach danej sprawy

może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności,

mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących

uprawnionego do wniesienia wniosku oraz charakteru sprawy.

Zgodnie z art. 29 § 9 ustawy o Sądzie Najwyższym wniosek powinien

zawierać żądanie stwierdzenia, że w danej sprawie zachodzą przesłanki, o których

mowa w § 5, a także przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie wraz

z dowodami na ich poparcie.

Złożony wniosek nie spełnia tych przesłanek.

Po pierwsze, wnioskodawca nie przywołuje innych okoliczności powołania

SSN Marka Dobrowolskiego poza faktem powołania go na urząd sędziego Sądu

Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, której status jest

podważany, natomiast w świetle art. 29 § 4 ustawy o Sądzie Najwyższym

okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego Sądu Najwyższego nie mogą

I ZB 84/25

3

stanowić wyłącznej podstawy do kwestionowania niezawisłości i bezstronności

sędziego. Celem instytucji uregulowanej w art. 29 § 5 i n. ustawy o Sądzie

Najwyższym nie jest bowiem umożliwienie kwestionowania przewidzianego przez

ustawodawcę systemu powoływania sędziów, ale ocena indywidualnych

okoliczności dotyczących powołania konkretnego sędziego oraz jego zachowania

po powołaniu, przy czym ocena ta powinna nastąpić w kontekście konkretnej

sprawy (zob. postanowienia SN z 8 marca 2023 r., III CB 6/22; z 2 sierpnia 2023 r.,

III CB 29/23; z 24 października 2024 r., III CB 79/24; z 18 lutego 2025 r., I NB 28/24;

z 29 stycznia 2025 r., III CB 1/25, i z 26 stycznia 2026 r., I NB 19/24).

Również w przywoływanym przez wnioskodawcę orzecznictwie Sądu

Najwyższego i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie podnoszono

dalszych argumentów, sugerujących, dlaczego sędziowie powołani przy udziale

Krajowej Rady Sądownictwa, której status jest kwestionowany, mieliby nie pozostać

bezstronni. Część przywołanych orzeczeń odnosi się zresztą do statusu Izby

Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, podczas gdy sprawa X. Y. toczy się

przez Izbą Odpowiedzialności Zawodowej.

Po drugie, wnioskodawca nie wskazał żadnych zdarzeń czy zachowań SSN

Marka Dobrowolskiego mających miejsce po jego powołaniu na urząd sędziego

Sądu Najwyższego, które w okolicznościach danej sprawy mogłyby świadczyć o

jego potencjalnym braku niezawisłości lub bezstronności, mającym wpływ na wynik

sprawy. Wnioskodawca nie spełnił zatem wynikającego z art. 29 § 9 pkt 2 w zw. art.

29 § z 5 ustawy o Sądzie Najwyższym wymagania formalnego wniosku (por.

postanowienia SN: z 15 marca 2023 r., III CB 22/22; z 29 marca 2023 r., III CB 9/23;

z 6 kwietnia 2023 r., III CB 19/23; z 2 sierpnia 2023 r., III CB 29/23; z 6 września

2023 r., III CB 31/23; z 4 października 2024 r., I ZB 54/24; z 5 listopada 2024 r., I

NB 2/24; z 29 stycznia 2025 r., III CB 1/25, i z 26 stycznia 2026 r., I NB 19/24).

Mając powyższe na uwadze, wniosek podlegał odrzuceniu na podstawie art.

29 § 10 ustawy o Sądzie Najwyższym. Orzeczenie wydano w składzie

jednoosobowym na podstawie art. 30 § 1 in principio k.p.k. w zw. z art. 29 § 24

ustawy o Sądzie Najwyższym, gdyż podjęta decyzja procesowa nie stanowiła

I ZB 84/25

4

merytorycznego rozpoznania wniosku, o którym mowa w art. 29 § 15 ustawy

o Sądzie Najwyższym.

[J.J.]

[r.g.]