Wniosek o ściganie sędziego odrzucony, bo nie podpisał go adwokat ani radca prawny

M. C. wnioskiem z dnia 5 sierpnia 2024 r. wniósł o zezwolenie na

pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w Z. –

X. Y. za ciąg przestępstw szczegółowo opisanych w przedmiotowym piśmie.

Przewodniczący Wydziału I Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu

Najwyższego – SSN Marek Motuk zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2024 r.,

wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych pisma w postaci

sporządzenia i podpisania wniosku przez adwokata lub radcę prawnego oraz

załączenie odpisu aktu oskarżenia skierowanego do sądu i wskazanie

sygnatury akt sprawy, pod którą został on zarejestrowany - w terminie 7 dni od

daty wezwania pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku.

W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 3 września 2024 r.

I ZI 54/24

2

wniesionym do Sądu Rejonowego w Z. I Wydział Cywilny, M. C. wniósł o

przekazanie wezwania do uzupełniania braków pełnomocnikowi z urzędu

celem sprostania wskazanym w nim wymaganiom wskazując, iż nie jest w

stanie ponieść koszów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Pismo to zostało

przekazane do Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego w dniu

16 września 2024 r.

Zgodnie z art. 80 § 2a u.s.p., wniosek o zezwolenie na pociągnięcie

sędziego do odpowiedzialności karnej, jeżeli nie pochodzi od prokuratora,

powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego

będącego pełnomocnikiem, natomiast art. 80 § 2b u.s.p. wskazuje, że jeżeli

wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej

nie odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w

Kodeksie Postępowania Karnego lub jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu

dyscyplinarnego, w drodze zarządzenia, odmawia jego przyjęcia.

Mając powyższe na uwadze, należało odmówić przyjęcia wniosku o

zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego wskazanego

w piśmie jako nie tylko pochodzącego od osoby nieuprawnionej do jego

złożenia, ale przede wszystkim niewskazującego sprawy karnej, której

wniosek miałby dotyczyć, a więc obarczonego brakami formalnymi. Powyższa

okoliczność nie wynika także z analizy akt sprawy. Tym samym ewentualne

uwzględnienie wniosku M. C. i wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu

byłoby w sposób oczywisty bezcelowe.

Wobec powyższego należało zarządzić, jak na wstępie.

[M. T.]

[r.g.]

I ZI 54/24

3

Barbara Skoczkowska