Sąd Najwyższy zezwolił na ściganie sędziego za jazdę po pijanemu i zawiesił go w obowiązkach

Naczelnik Wydziału Spraw Wewnętrznych Prokuratury Krajowej złożył

wniosek o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu

Okręgowego w [...] X. Y. za czyn, polegający na tym, że w dniu 9 sierpnia 2026

roku, na drodze wojewódzkiej nr […], prowadził w ruchu lądowym pojazd

mechaniczny marki […], o numerze rejestracyjnym […] znajdując się w stanie

nietrzeźwości, potwierdzonym badaniami urządzeniem typu analizator wydechu P-

100 numer [...], wyrażającym się w stężeniu: I badanie o godz. 21:56 - 2,104

promila alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu, II badanie o godz. 22:11 -

2,180 promila, tj. za czyn z art. 178a § 1 k.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek jest zasadny.

Zgodnie z treścią art. 80 § 2c ustawy z 27 lipca 2001 r. – Prawo u ustroju

sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 334), dalej jako u.s.p., sąd

dyscyplinarny rozpatrując wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do

odpowiedzialności karnej, jest zobligowany do dokonania oceny, czy zachodzi

dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa przez sędziego

objętego wnioskiem. W orzecznictwie Sądu Najwyższego dotyczącym spraw

immunitetowych wskazuje się, że pod pojęciem „dostatecznie uzasadnionego

podejrzenia popełnienia przestępstwa” należy rozumieć podejrzenie w pełni

uzasadnione, nie nasuwające żadnych istotnych wątpliwości ani zastrzeżeń,

zarówno co do popełnienia czynu, jak i występowania innych znamion objętych

I ZI 69/26

3

przez ustawę ramami zasad odpowiedzialności karnej (por. uchwały Sądu

Najwyższego: z dnia 12 czerwca 2003 r., SNO 29/03, Lex nr 470220; z dnia

27 stycznia 2009 r., SNO 95/08, Lex nr 737393, z dnia 20 lipca 2011 r., SNO 32/11,

Lex nr 1288863).

Uwzględniając materiał dowodowy przedstawiony przez prokuratora należy

stwierdzić, że podejrzenie popełnienia przez sędziego X. Y. przestępstwa

opisanego we wniosku jest dostatecznie uzasadnione i wynika z: protokołów z

przebiegu badania stanu trzeźwości X. Y. analizatorem wydechu (k. 2-4, 21),

pokwitowania zatrzymania dokumentu (k. 6-7), protokołu zatrzymania osoby (karta

16), protokołu oględzin rzeczy - samochodu […] o numerze rejestracyjnym […] (k.

23-24), protokołu przesłuchania w charakterze świadków funkcjonariuszy Policji:

K.P. (k. 25-26), P.B.1 (k. 36-37), D.G. (k. 53-55), P.B.2 (k. 58-60), protokołu

przesłuchania w charakterze świadka O.L. (k. 63-64), opinii z badania chemiczno-

toksykologicznego materiału biologicznego pobranego, w dniu 10 sierpnia 2026 r.

od X. Y., protokołu oględzin rzeczy - zapisu nagrań rozmów płyty DVD – R, przy

czym fundamentalne znaczenie w istotnym dla sprawy zakresie mają zeznania

przesłuchanych w sprawie świadków oraz wyniki badań stanu trzeźwości.

Z dowodów tych wynika m.in., że w dniu 9 sierpnia 2026 roku O.L. poruszał

się swoim samochodem przez skrzyżowanie ulicy […] i ulicy […] w G. i zauważył

dwie krzyczące kobiety, które próbowały zatrzymać samochód marki […] koloru

szarego, opierając się rękami o jego maskę. Wskazany samochód stał wówczas

przed przejściem dla pieszych, znajdującym się przed wskazanym skrzyżowaniem

na ulicy […], w pobliżu stacji […], zwrócony w stronę ronda. Następnie, O.L.

zauważył, iż pojazd marki […] koloru szarego wyminął zatrzymujące go kobiety i

odjechał w kierunku ulicy […]. Świadek usłyszał przez szybę w swoim samochodzie

krzyki wyżej wymienionych kobiet, z których wynikało, że kierowca samochodu

marki […] jest pijany. Widząc powyższe, O.L. udał się za odjeżdżającym

samochodem marki […] o numerze rejestracyjnym […] i w międzyczasie, około

godziny 21:30, zadzwonił pod numer alarmowy 997, informując dyspozytora o

zaistniałym zdarzeniu. Świadek jechał za wskazanym pojazdem około 5-10 minut,

który w tym czasie krążył w okolicy obwodnicy G. zawracając i wykonując okrążenia

I ZI 69/26

4

na rondach. Pojazd poruszał się zygzakiem, od pobocza do pasa jezdni, zjeżdżając

momentami jednym kołem na pobocze. Sposób jazdy samochodu, w opinii tego

świadka, wskazywał na to, że kierowca znajduje się pod wpływem alkoholu.

Następnie, kierowca […] został zatrzymany w okolicy wysypiska śmieci w G., po

tym jak zjechał z obwodnicy G. w kierunku miejscowości W. Kiedy O.L. zauważył,

że kierujący pojazdem marki […] został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji,

odjechał z miejsca zdarzenia.

Samochód został zatrzymany przez funkcjonariuszy Wydziału Ruchu

Drogowego Komendy Powiatowej Policji w G., K.P. i P.B.1., którzy o godzinie 21:30

z polecenia dyżurnego KPP w G. udali się oznakowanym radiowozem marki […], o

numerze rejestracyjnym […] na drogę wojewódzką o numerze […], między

miejscowościami G.-W. Jadąc z W. w kierunku obwodnicy G., na długim prostym

odcinku funkcjonariusze minęli pojazd marki […]. Jadący za nim, nieznany ww.

samochód wskazał, błyskając światłami długimi, iż ww. pojazd marki […] jest tym,

który ma być skontrolowany przez funkcjonariuszy Policji. Następnie, używając

sygnałów dźwiękowych oraz świetlnych, wskazani funkcjonariusze Policji zajechali

drogę pojazdowi marki […] i w ten sposób doprowadzili do jego zatrzymania. W

chwili zatrzymania za kierownicą siedział jak się okazało X. Y., od którego była

wyczuwalna silna woń alkoholu, znajdował się w pojeździe sam. Na polecenie

wydania K.P. kluczyków odpowiedział, że samochód uruchamia zegarkiem. W

dalszej kolejności ww. funkcjonariuszka Policji dokonała badania kierującego

samochodem marki […] urządzeniem typu alkotest ALCOQUANT 6020 Plus z

wynikiem 0,09 mg/1 zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu.

Funkcjonariusze poddali w wątpliwość uzyskany wynik badania, ponieważ

mężczyzna wypowiadał się w sposób bełkotliwy, miał problemy z poruszaniem się,

chwiał się na nogach oraz odczuwalna była z jego strony silna woń alkoholu. W

opisanej sytuacji K.P. powiadomiła dyżurnego KPP w G., iż wskazane urządzenie

wykazuje błędny pomiar i poprosiła o zadysponowanie na miejsce zdarzenia innego

patrolu, posługującego się urządzeniem przeznaczonym do badania zawartości

alkoholu w wydychanym przez kierowcę powietrzu. W międzyczasie P.B.1.

zweryfikował tożsamość kierowcy przy użyciu urządzenia mobilnego i potwierdził

zgodność danych w systemie z dowodem osobistym zatrzymanego. Na miejsce

I ZI 69/26

5

przybył następnie drugi patrol Policji w osobach D.G. i P.B.2 z analizatorem

wydechu Alcodigital, po czym poddano kierującego ponownym badaniom.

Uzyskano wówczas wyniki: I badanie o godz. 21:56 - 2,104 promila i II badanie o

godz. 22:11- 2,180 promila. Wtedy X. Y. oświadczył, iż w dniu 9 sierpnia 2026 roku

około godziny 20:40 spożywał alkohol w postaci 2 piw marki T. o pojemności 500

ml. Następnie, funkcjonariusze K.P. i P.B.1 udali się z kierującym do Komendy

Powiatowej Policji w G., w celu dokonania kolejnego badania jego stanu trzeźwości.

Badanie to, przeprowadzone na terenie Komendy Powiatowej Policji w G. o

godzinie 22:26, za pomocą analizatora wydechu Alkotest 9510 numer […] wykazało

wartość 1,06 mg/1 stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu, a o godzinie 22:28

- wartość 1,08 mg/1 stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu.

Powyższe okoliczności nie pozwalają na wątpliwości, w zakresie

wyznaczonym dyspozycją art. 80 § 2c u.s.p. co do dostatecznie uzasadnionego

podejrzenia popełnienia przez sędziego X. Y. przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. w

zakresie znamion strony zarówno przedmiotowej jak i podmiotowej, co uzasadnia

zarazem trafność złożonego przez prokuratora wniosku, a także tryb jego złożenia,

przewidziany w art. 80c § 2da u.s.p. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w

pkt. I uchwały.

Zważywszy na fakt, że z treści art. 129 § 2 u.s.p. wynika, że jeżeli sąd

dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do

odpowiedzialności karnej za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego, z urzędu zawiesza sędziego w czynnościach służbowych,

obligatoryjne było orzeczenie o takim zawieszeniu, które zawarto w pkt. II uchwały.

Zgodnie z treścią art. 129 § 3 u.s.p. Sąd dyscyplinarny, zawieszając

sędziego w czynnościach służbowych, obniża w granicach od 25% do 50%

wysokość jego wynagrodzenia na czas trwania tego zawieszenia. Ustalając

wysokość obniżonego uposażenia w niniejszej sprawie Sąd Najwyższy uwzględnił

przede wszystkim charakter czynu, objętego wnioskiem oraz brak w istocie

okoliczności, które uzasadniałyby tymczasowe, niższe obciążenie finansowe

sędziego, który ze względu na zawieszenie w czynnościach służbowych nie będzie

świadczył pracy.

I ZI 69/26

6

Z tych względów rozstrzygnięto jak w uchwale.

[r.g.]