Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
I ZO 146/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Odpowiedzialności Zawodowej Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
6 sierpnia 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy nie wyłączył sędziego od sprawy o zawieszenie sędziego apelacyjnego

Przejdź do orzeczenia, 4 min czytania

Spór

Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych wniósł o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego z rozpoznania wniosku o zawieszenie i obniżenie wynagrodzenia sędziego Sądu Apelacyjnego. Jako powód podał wątpliwości co do bezstronności, wynikające z powołania sędziego na wniosek KRS ukształtowanej w trybie ustawy z 2017 r.

Ustalenia sądu

Sąd ustalił, że wniosek nie zawiera okoliczności wskazujących na uprzedzenie sędziego do strony. Nie wykazano też, by sędzia ocenił sprawę przed jej rozpoznaniem albo wyrażał opinię o uczestnikach postępowania. Większość argumentów wniosku miała charakter abstrakcyjny i nie dotyczyła bezpośrednio tej sprawy.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o wyłączenie sędziego.

Dlaczego

Samo powołanie sędziego na wniosek KRS w nowym trybie nie uzasadnia wątpliwości co do jego bezstronności w konkretnej sprawie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego zachowania sędziego świadczącego o nastawieniu do sprawy.

Dla firm

Wątpliwość co do bezstronności sędziego musi istnieć obiektywnie, a nie tylko w subiektywnym odczuciu strony. Sama podejrzliwość strony nie wystarcza do wyłączenia sędziego.

Więcej o sprawie

Rzecznik dyscyplinarny wskazywał, że sędzia został powołany na wniosek KRS ukształtowanej w trybie ustawy z 2017 r. Sąd uznał, że wątpliwości co do jego bezstronności nie zostały wykazane.

zdecydowana większość okoliczności, na których oparty jest wniosek, ma charakter abstrakcyjny i nie jest bezpośrednio związana ze sprawą o sygn. akt I ZZ 5/26, w której SSN Marek Siwek jest sprawozdawcą.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Odpowiedzialności Zawodowej Wydział I
Sygnatura
I ZO 146/26

Treść orzeczenia

I ZO 146/26

POSTANOWIENIE

Dnia 6 sierpnia 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Maria Szczepaniec

po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej

na posiedzeniu w dniu 6 sierpnia 2026 r. bez udziału stron

wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych z

dnia 29 lipca 2026 r. o wyłączenie SSN Marka Siwka od rozpoznania sprawy o

sygn. akt I ZZ 5/26

na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 128

ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych

postanowił:

nie uwzględnić wniosku o wyłączenie SSN Marka Siwka od

rozpoznania sprawy o sygn. akt I ZZ 5/26.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 29 lipca 2026 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego: 30 lipca

2026 r.) Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych

wniósł o wyłączenie SSN Marka Siwka od rozpoznania sprawy o sygn. akt I ZZ 5/26,

a dotyczącej wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów

Powszechnych o zawieszenie w czynnościach służbowych oraz obniżenie z urzędu

wynagrodzenia sędziego Sądu Apelacyjnego w [...] X. Y., z uwagi na wątpliwości co

do jego bezstronności w związku z jego powołaniem na stanowisko sędziego Sądu

Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie

określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o

Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.

I ZO 146/26

2

Pismem z dnia 4 sierpnia 2026 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego: 5

sierpnia 2026 r.) obrońca sędziego Sądu Apelacyjnego w [...] X. Y., w nawiązaniu

do złożonego wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów

Powszechnych o wyłączenie SSN Marka Siwka od rozpoznania sprawy o sygn. akt

I ZZ 5/26, wniósł o pozostawienie wniosku bez rozpoznania, jako złożonego przez

osobę nieuprawnioną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Z art. 41 § 1 k.p.k. wynika, że sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli zachodzi

uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

W dotychczasowym orzecznictwie konsekwentnie prezentowany jest pogląd,

iż twierdzenie o bezstronności sędziego w danej sprawie, musi być wykazane

i racjonalnie uzasadnione. Uzasadniona wątpliwość, o której mowa w art. 41

§ 1 k.p.k. musi zatem istnieć obiektywnie, a nie tylko w subiektywnym

odczuciu strony składającej wniosek o wyłączenie. Chodzi wszakże o wątpliwość,

którą w oparciu

o zaistniałą okoliczność mogłaby powziąć każda inna, rozsądnie oceniająca

sytuację i nie zaangażowana w spór osoba. Nie stanowi zarazem przyczyny

wyłączenia sędziego sama podejrzliwość strony, czy też utrata wiary w

bezstronność sędziego, wynikająca z jej subiektywnego odczucia. Uwagi powyższe

odnoszą się do takiego zachowania sędziego na sali rozpraw oraz poza nią, z

którego mogłoby wynikać, że sędzia jest w określony sposób nastawiony do

uczestników postępowania lub do sprawy. Chodzi tu o zachowanie sędziego

odnoszące się zarówno do oceny rozpoznawanej sprawy przed wydaniem

rozstrzygnięcia, jak i o wyrażanie pewnych opinii oceniających uczestników

postępowania, które może świadczyć o określonym nastawieniu sędziego do

sprawy lub osób w niej uczestniczących (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z

2 marca 2021 r., V KK 39/21). Uzasadniona wątpliwość co do bezstronności

sędziego zachodzi jedynie wówczas, gdy sędzia swój pogląd ujawnia przed

I ZO 146/26

3

rozpoznaniem sprawy lub w trakcie jej rozpoznawania, wyraźnie zmierzając w

kierunku potwierdzenia swojej pierwotnej oceny sprawy, lub wyraża swój stosunek

do strony (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 31 maja 1985 r., V KRN 333/85; wyrok

Sądu Najwyższego z 27 stycznia 1971 r., III KR 213/70; wyrok Sądu Najwyższego z

8 lutego 2011 r., V KK 227/10; postanowienie Sądu Najwyższego z 24 dnia 2008 r.,

III KK 73/08).

W ocenie Sądu Najwyższego żądanie wnioskodawcy nie spełnia

powyższych kryteriów, zaś sama argumentacja wniosku nie zawiera żadnych

okoliczności, które mogłyby podawać w wątpliwość stronniczość SSN Marka Siwka,

tym samym nie spełniając wymogów wskazywanych przez ustawodawcę w art. 41

k.p.k. Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych w

swoim wniosku nie wykazał, aby SSN Marek Siwek był w jakikolwiek sposób

uprzedzony w stosunku do niego, jak również nie wykazał, aby dokonał oceny

sprawy o sygn. akt I ZZ 5/26 przed jej rozpoznaniem, bądź też wyrażał opinię

oceniającą uczestników tego postępowania, która świadczyłaby o jego nastawieniu

do sprawy lub osób w nim uczestniczących. Przede wszystkim zauważyć należy, iż

zdecydowana większość okoliczności, na których oparty jest wniosek, ma charakter

abstrakcyjny i nie jest bezpośrednio związana ze sprawą o sygn. akt I ZZ 5/26, w

której SSN Marek Siwek jest sprawozdawcą.

Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.

A.W.

[r.g.]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.