Sędzia SN wyłączony z sprawy o wynagrodzenie, bo sam domaga się podobnej kwoty

Przed Sądem Najwyższym – Izbą Odpowiedzialności Zawodowej zawisła sprawa z

powództwa SSN X. Y. przeciwko Sądowi Najwyższemu o zasądzenie wskazanej w

pozwie kwoty tytułem wyrównania zaniżonego wynagrodzenia wraz z ustawowymi

odsetkami. Zaniżenie to ma wynikać z tego, że w latach 2021-2022 r.

wynagrodzenia sędziów Sądu Najwyższego nie były ustalane z zastosowaniem

mechanizmu przewidzianego w art. 48 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie

Najwyższym, lecz przy zastosowaniu regulacji przewidzianych w tzw. ustawach

okołobudżetowych, co spowodowało obniżenie ich wysokości.

I ZO 41/26

2

Pełnomocnik pozwanego Skarbu Państwa – Sądu Najwyższego – radca

prawny K. Ł. w piśmie z dnia 9 kwietnia 2026 r., wniosła o wyłączenie, na

podstawie art. 49 § 1 k.p.c., SSN X1. Y1. od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn.

akt I ZPU 16/24 podnosząc, że sędzia ten jest powodem w analogicznej sprawie o

wynagrodzenie, toczącej się przed Sądem Najwyższym w Izbie Odpowiedzialności

Zawodowej pod sygn. akt I ZPU 3/23, wobec czego zachodzi uzasadniona

wątpliwość co do Jego bezstronności w niniejszej sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek pełnomocnika pozwanego Skarbu Państwa – Sądu Najwyższego

zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycją art. 49 § 1 k.p.c. niezależnie od przyczyn

wymienionych w art. 48 k.p.c., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na

wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać

uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.

W niniejszej sprawie wątpliwość co do bezstronności sędziego wynika z

okoliczności, że SSN X1. Y1. we wniesionym przez siebie pozwie (sprawa o sygn. I

ZPU 3/23) wystąpił z podobnym roszczeniem opartymi na takiej samej podstawie

faktycznej i prawnej, na jakiej zostało oparte powództwo w sprawie o sygn. akt I

ZPU 16/24, a o którego zasadności miałby orzekać. Istnieje zatem uzasadniona

wątpliwość co do jego bezstronności, tym bardziej że sędzia ten ma określone

przekonanie co do zasadności wniesionego roszczenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

[M. T.]

[r.g.]