Poniedziałek Wydanie nr 30

Sygnatura akt
I ZW 2/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Odpowiedzialności Zawodowej Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
4 lutego 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Koledzy po fachu mieli zeznawać w sprawie dyscyplinarnej sędziego. SN przekazał ją dalej

Przejdź do orzeczenia, 4 min czytania

Spór

Postępowanie dyscyplinarne wobec sędziego Sądu Rejonowego X. Y. Obwiniona zawnioskowała o przeprowadzenie dowodu z zeznań sędziów orzekających w sądach rejonowych i okręgowym.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy nie ustalał okoliczności czynu obwinionej, lecz ocenił, że przesłuchanie świadków będących sędziami może budzić obawy co do obiektywizmu sądu dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. przekazał sprawę dyscyplinarną obwinionej Sądowi Dyscyplinarnemu przy innym Sądzie Apelacyjnym.

Dlaczego

Okoliczności wskazane przez sąd wnioskujący mogą wywoływać wątpliwości co do bezstronności sądu właściwego, dlatego brak warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez ten sąd.

Więcej o sprawie

Obwiniona sędzia Sądu Rejonowego wnioskowała o przesłuchanie sędziów kilku sądów rejonowych i okręgowego. Sąd Dyscyplinarny, który prowadził sprawę, zwrócił się o jej przekazanie innemu sądowi, a Sąd Najwyższy ten wniosek uwzględnił.

Mając w polu widzenia powyższe rozważania nie ulega wątpliwości, że okoliczności wskazywane przez sąd wnioskujący, uzasadniają skorzystanie z instytucji art. 37 § 1 k.p.k.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Odpowiedzialności Zawodowej Wydział I
Sygnatura
I ZW 2/26

Treść orzeczenia

I ZW 2/26

POSTANOWIENIE

Dnia 4 lutego 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Paweł Wojciechowski

na posiedzeniu w dniu 4 lutego 2026 r., w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej,

w związku z wnioskiem Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w [...]

zawartym w postanowieniu z dnia 26 stycznia 2026 r., sygn. akt [...],

o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. -

Prawo o ustroju sądów powszechnych – powoływanej dalej jako: u.s.p., sprawy

dyscyplinarnej obwinionej X. Y. - sędziego Sądu Rejonowego w [...]1, innemu

sądowi równorzędnemu do rozpoznania

postanowił:

na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. sprawę

dyscyplinarną obwinionej X. Y. - sędziego Sądu Rejonowego w [...]1,

oznaczoną sygn. akt [...], przekazać do rozpoznania Sądowi

Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w [...].

Uzasadnienie

Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w [...], postanowieniem

z dnia 26 stycznia 2026 r., w sprawie o sygn. akt [...], wystąpił na podstawie art. 37

k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p. o przekazanie sprawy dyscyplinarnej obwinionej X. Y. -

sędziego Sądu Rejonowego w [...]1, do rozpoznania innemu równorzędnemu

sądowi dyscyplinarnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Wnioskujący sąd wskazał, że obwiniona sędzia zawnioskowała o przeprowadzenie

dowodu z zeznań świadków, którzy są sędziami orzekającymi w […] sądach

rejonowych oraz Sądzie Okręgowym w [...] Powyższa okoliczność może budzić

obawy co do braku obiektywizmu i bezstronności przy dokonywaniu oceny

I ZW 2/26

2

zebranego w sprawie materiału dowodowego i tym samym może stwarzać

przekonanie (nawet w istocie mylne, jakkolwiek powzięte w oparciu o racjonalne

przesłanki) o braku warunków do rozpoznania danej sprawy w sposób w pełni

obiektywny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w [...] zasługuje

na uwzględnienie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego - Sądu Dyscyplinarnego jednolicie

przyjmowano, że unormowanie z art. 37 k.p.k. znajduje zastosowanie

w postępowaniu dyscyplinarnym sędziów, a to poprzez odesłanie zawarte w art.

128 u.s.p. (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego - Sądu Dyscyplinarnego:

z dnia 27 sierpnia 2007 r., sygn. akt SNO 43/07, OSNSD 2007, poz. 65, z dnia 10

czerwca 2008 r., sygn. akt SNO 53/08, OSNSD 2008, poz. 61, z dnia 16 lipca 2010

r., SNO 33/10, OSNSD 2010, poz. 43).

Niewątpliwie stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter

z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu. Przekazanie

sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności,

które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru

wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje,

które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie,

nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (zob.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2023 r., sygn. akt III KO 41/23,

LEX nr 3563376; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2021 r., sygn.

akt IV KO 4/21, LEX nr 3126169, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca

1995 r., sygn. akt III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9-10, poz. 68, postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. akt IV KO 130/08, OSNwSK 2008,

z. 1, poz. 2280). Skorzystanie z powyższej instytucji możliwe jest jedynie zatem

w sytuacji zaistnienia okoliczności dających podstawę do racjonalnego twierdzenia,

że w odbiorze powszechnym mogą powstać wątpliwości, co do zdolności sądu

właściwego do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny i bezstronny (zob.

I ZW 2/26

3

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW

1995, z. 9-10, poz. 68; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2007

r., IV KO 11/07, LEX nr 568451).

Mając w polu widzenia powyższe rozważania nie ulega wątpliwości, że

okoliczności wskazywane przez sąd wnioskujący, uzasadniają skorzystanie

z instytucji art. 37 § 1 k.p.k. Należy zgodzić się z zawartym w uzasadnieniu

postanowienia z dnia 26 stycznia 2026 r. stanowiskiem, że dokonywanie przez Sąd

Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w [...] oceny materiału dowodowego w

postaci zeznań świadków, którzy są sędziami orzekającymi w […] sądach

rejonowych oraz Sądzie Okręgowym w [...], może budzić obawy co do braku

obiektywizmu i bezstronności tego Sądu, stąd też należy przyznać rację, że brak

jest warunków do rozpoznania danej sprawy w sposób w pełni obiektywny przez

wskazany Sąd.

Kierując się przedstawionymi motywami, Sąd Najwyższy postanowił, z mocy

art. 37 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p., przekazać sprawę dyscyplinarną obwinionej X.

Y. – sędziego Sądu Rejonowego w [...]1, do rozpoznania innemu równorzędnemu

sądowi dyscyplinarnemu, tj. Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w

[...].

[M. T.]

[r.g.]

Paweł Wojciechowski

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.