Skarb Państwa zapłaci pełnomocnikowi z urzędu 8100 zł, odsetek od kosztów powód nie dostanie

Pismem z 11 września 2025 r. pełnomocnik pozwanych z urzędu R.C. i B.C.

wniósł o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego z 9 stycznia 2025 r. w sprawie o

sygn. akt II CSKP 1724/22 przez wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej przez pełnomocnika z urzędu.

II CSKP 1724/22

2

Pismem z 25 września 2025 r. pełnomocnik powoda K.A. wniósł o

uzupełnienie pkt II wskazanego wyżej wyroku przez wydanie rozstrzygnięcia w

zakresie orzeczenia odsetek od zasądzonych kosztów procesu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek pełnomocnika pozwanych należało uznać za zasadny, natomiast

wniosek pełnomocnika powodów, jako niezasadny, podlegał oddaleniu.

Pełnomocnik pozwanych z urzędu w terminie wniósł wniosek o zasądzenie

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej przez pełnomocnika z urzędu.

Wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym wywołanym

wniesieniem skargi kasacyjnej przez pozwanych wynosiła 378 000 zł. Zgodnie

z § 8 ust. 7 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki

samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata

z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 87) wynagrodzenie pełnomocnika

w stawce minimalnej wynosi 10 800 zł.

W niniejszej sprawie pozwani przed Sądem Najwyższym byli reprezentowani

przez nowego pełnomocnika, innego niż przed Sądem drugiej instancji.

W konsekwencji koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanym

wyniosły 8100 zł i należało orzec na podstawie § 8 ust. 7 w zw. z § 16 ust. 4 pkt 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie

ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów

pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r.

poz. 87).

Wniosek pełnomocnika powoda uznać należało za niezasadny, albowiem

o zasadności roszczenia odsetkowego kosztów procesu decyduje data wytoczenia

powództwa.

Ustawą z 4 lipca 2019 r. do Kodeksu postępowania cywilnego dodany

został art. 98 § 11 k.p.c., stosownie do którego od kwoty zasądzonej tytułem

zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych

za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia

II CSKP 1724/22

3

uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty. Jeżeli

orzeczenie to jest prawomocne z chwilą wydania, odsetki należą się za czas po

upływie tygodnia od dnia jego ogłoszenia do dnia zapłaty, a jeżeli orzeczenie takie

podlega doręczeniu z urzędu - za czas po upływie tygodnia od dnia jego doręczenia

zobowiązanemu do dnia zapłaty. Z mającego charakter intertemporalny

art. 9 ust. 6 ustawy z 4 lipca 2019 r. wynika, że art. 98 § 11 k.p.c. stosuje się

w postępowaniach wszczętych po dniu wejścia w życie tej ustawy, co miało miejsce

6 listopada 2019 r.

W niniejszej sprawie powództwo zostało wytoczone 6 października 2017 r.

(k. 41v). W tej dacie przepisy o roszczeniu odsetkowym od kosztów procesu nie

obowiązywały.

Należało zatem uzupełnić wyrok na podstawie art. 351 § 3 w zw. z art. 391

§ 1 w zw. z art. 39821 k.p.c. i orzec jak w sentencji niniejszego orzeczenia.

(P.H.)

[SOP]