Sąd Najwyższy zasądził od L.S. 169 430,71 zł na rzecz Skarbu Państwa

Wyrokiem z 20 listopada 2020 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy zasądził od

pozwanego na rzecz powoda 143 700 zł z odsetkami i kosztami, a Sąd Apelacyjny

w Gdańsku wyrokiem z 18 października 2021 r. oddalił apelację pozwanego i zasądził

koszty postępowania apelacyjnego. Pozwany zapłacił powodowi 169 430,71 zł

tytułem spełnienia świadczeń zasądzonych obydwoma wyrokami i jednocześnie

zaskarżył skargą kasacyjną wyrok Sądu drugiej instancji w całości, zamieszczając

w skardze wniosek o zasądzenie od powoda 169 430,71 zł tytułem zwrotu

spełnionego świadczenia. Ze względu na śmierć powoda po wniesieniu skargi Sąd

Najwyższy postanowieniem z 17 października 2022 r. zawiesił postępowanie i podjął

je z udziałem następcy prawnego powoda.

Wyrokiem z 6 sierpnia 2025 r. Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu

odwoławczego, z wyjątkiem zamieszczonego w tym wyroku postanowienia

o oddaleniu zażalenia powoda na koszty, i na podstawie art. 39816 k.p.c. zmienił

wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że oddalił powództwo. Sąd Najwyższy

przeoczył zamieszczony w skardze kasacyjnej wniosek o zwrot spełnionego

świadczenia. Pozwany w terminie określonym w art. 351 § 1 k.p.c. wniósł

o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie o żądaniu

restytucyjnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powód wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną i nie ustosunkował się do

zawartego w skardze wniosku o zwrot świadczenia, popartego kserokopią polecenia

przelewu. We wniosku o uzupełnienie wyroku zostało zamieszczone oświadczenie

o wysłaniu odpisu wniosku pełnomocnikowi strony przeciwnej (następca prawny

powoda udzielił pełnomocnictwa pełnomocnikowi zmarłego pierwotnego powoda).

Powyższe pozwala uznać fakt spełnienia świadczenia przez pozwanego

za przyznany (art. 230 k.p.c.). Sąd Najwyższy co do zasady nie ustala nowych faktów

(art. 39813 k.p.c.), lecz nie może to dotyczyć faktu spełnienia świadczenia po wydaniu

wyroku sądu drugiej instancji, ponieważ ustawodawca jednoznacznie nakazał

Sądowi Najwyższemu uwzględnienie w takiej sytuacji wniosku restytucyjnego

II CSKP 2358/22

3

(art. 415 w zw. z art. 39816 k.p.c.), co nie jest możliwe bez ustalenia faktu spełnienia

świadczenia.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 351 § 3

w zw. z art. 391 §1 i art. 39821 k.p.c. uwzględnił wniosek o uzupełnienie wyroku

i orzekł o zwrocie spełnionego świadczenia.

Agnieszka Jurkowska-Chocyk Agnieszka Góra-Błaszczykowska Dariusz Pawłyszcze

(G.G.)

[SOP]