Powódka cofnęła skargę kasacyjną przeciwko bankowi, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie

Wyrokiem z 30 grudnia 2024 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w sprawie

z powództwa J.N. i J.N.1 przeciwko Bankowi S.A. w W. o zapłatę, na skutek

apelacji pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z 31 maja 2023 r.

zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że: w punkcie I oddalił

powództwo ponad zasądzoną od pozwanej na rzecz powodów łącznie kwotę

10 950,76 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 16 sierpnia 2022 r.

do dnia zapłaty; w punkcie III zasądził od powodów łącznie na rzecz pozwanej

6158,43 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się

wyroku do dnia zapłaty tytułem kosztów procesu (pkt 1); oddalił apelację

II CSKP 674/25

2

w pozostałej części (pkt 2); zasądził od powodów łącznie na rzecz pozwanej

17 146,22 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się

orzeczenia w tej części do dnia zapłaty tytułem kosztów postępowania

apelacyjnego (pkt 3).

Skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku Sądu drugiej instancji

wniosła powódka, zaskarżając go w części, tj. w zakresie punktów 1 i 3 oraz

wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w punkcie 1 i przekazanie Sądowi

Apelacyjnemu we Wrocławiu sprawy do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia

o kosztach postępowania kasacyjnego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego

wyroku w części, tj. w zakresie punktów 1 i 3 oraz o zmianę zaskarżonego wyroku

w sposób wskazany szczegółowo w skardze kasacyjnej. Do skargi kasacyjnej

załączono odpis aktu zgonu J.N.1, z którego wynika, że zmarł on […] 2024 r.

Postanowieniem z 12 marca 2025 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zawiesił

postępowanie kasacyjne w stosunku do J.N.1.

Pozwana złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną, w której wniosła

o oddalenie skargi oraz o zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów

postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm

przepisanych.

Pismem z 14 kwietnia 2026 r. powódka cofnęła skargę kasacyjną. Odpis

tego pisma, zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika powódki, został wysłany

bezpośrednio do pełnomocnika pozwanej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 39821 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów

o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się

odpowiednio przepisy o apelacji, z tym, że skargę kasacyjną cofnąć może również

sama strona.

Odpowiednie zastosowanie znajduje więc m.in. art. 391 § 2 zd. 1 k.p.c.,

w świetle którego w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza

postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.

W odniesieniu do postępowania kasacyjnego oznacza to, że w wypadku cofnięcia

skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy umarza postępowanie kasacyjne, orzekając

II CSKP 674/25

3

o kosztach tego postępowania. Takie cofnięcie skargi kasacyjnej miało miejsce

w niniejszej sprawie. Podkreślić przy tym należy, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest

czynnością procesową niepodlegającą kontroli sądu (zob. np. postanowienia Sądu

Najwyższego: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97; z 14 czerwca 2017 r., I CSK

520/16).

Cofnięcie skargi kasacyjnej jest jednocześnie ujemną przesłanką procesową,

uzasadniającą umorzenie postępowania kasacyjnego przez Sąd Najwyższy.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c.,

orzeczono jak w sentencji.

Wniosek o zwrot opłaty uiszczonej od skargi kasacyjnej przekazano do

rozpoznania, zgodnie z właściwością, Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu (art.

200 § 11 i 14 w zw. z art. 391 § 1 i z art. 39821 k.p.c. oraz w zw. z art. 80a ustawy

z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.:

Dz.U. z 2025 r. poz. 1228).

Kamil Zaradkiewicz

[M.O.]

[SOP]