Zmiana wniosku kasacyjnego banku po terminie. SN odrzucił skargę

Pozwany wniósł skargę kasacyjną do wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku

z 12 sierpnia 2022 r. Zaskarżył wyrok w części tj. w punktach II i III, i wniósł o jego

uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie

o uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy.

Pismem z 7 czerwca 2023 r. pozwany cofnął częściowo wniosek kasacyjny,

wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części, tj. w zakresie punktów II i III

II CSKP 889/23

2

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie wyroku

w zaskarżonej części, tj. punktach II i III i orzeczenie co do istoty sprawy.

Powodowie w odpowiedzi na skargę kasacyjną wnieśli o wydanie

postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

ewentualnie jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać

m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest

ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1) i wniosek o uchylenie lub uchylenie

i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3).

Określone w tym przepisie wymagania mają dla skargi charakter konstrukcyjny,

a ich braki nie podlegają uzupełnieniu. Wniosek taki wynika z porównania treści

art. 3986 § 2 k.p.c. in medio oraz art. 3986 § 1 k.p.c. Tylko drugi z przywołanych

przepisów dopuszcza sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej.

Nie dotyczy to jednak elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1

k.p.c. Skarga niespełniająca wymagań określonych w tym przepisie lub z innych

przyczyn niedopuszczalna podlega odrzuceniu a limine (art. 3986 § 2 k.p.c.).

Prawidłowo skonstruowana skarga kasacyjna powinna zatem obejmować

w pełni jasne, jednoznaczne i zrozumiałe określenie elementów wskazanych

w art. 3984 § 1 k.p.c., powinna być sporządzona tak, by nie stwarzała żadnych

wątpliwości interpretacyjnych. Od skarżącego wymaga się bowiem, aby skarga

została prawidłowo zredagowana i nie wywoływała wątpliwości o charakterze

interpretacyjnym, pozostawiając Sądowi Najwyższemu do samodzielnego

określenia elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej w drodze zabiegów

interpretacyjnych i analizy sformułowań, którymi posłużył się jej autor. Waga tych

obowiązków i powiązane z nimi wymaganie precyzji w określaniu zakresu

zaskarżenia oraz formułowaniu wniosków kasacyjnych powoduje, że ewentualne

wady skargi w tym zakresie nie mogą być – inaczej niż w przypadku braków

o charakterze formalnym – naprawione.

W prawidłowo sporządzonej skardze kasacyjnej zakres zaskarżenia

i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia powinny być ze sobą

II CSKP 889/23

3

ściśle skorelowane, przy czym brak tej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi

(zob. postanowienia SN: z 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13; z 24 sierpnia 2016 r.,

V CSK 112/16; z 24 czerwca 2022 r., I CSK 2657/22, i z 25 czerwca 2025 r.,

I CSK 502/25).

Skarga kasacyjna pozwanego nie spełnia tego wymagania, ponieważ brak

jest korelacji pomiędzy zakresem zaskarżenia a wnioskiem o uchylenie

zaskarżonego wyroku. W judykaturze Sądu Najwyższego dopuszcza się możliwość

modyfikacji zakresu żądanego przez skarżącego uchylenia lub uchylenia i zmiany

wyroku w celu dostosowania go do zakresu zaskarżenia, jednak wyłącznie przed

upływem dwumiesięcznego terminu wyznaczonego przez ustawę na wniesienie

skargi kasacyjnej (art. 3985 § 1 k.p.c.). Wadliwości ujawnione w tym zakresie po

jego upływie mają charakter nieusuwalny (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 3984

§ 1 pkt 1 k.p.c.), w związku z czym zmiana treści skargi kasacyjnej dotycząca jej

wymogów konstrukcyjnych, dokonana przez skarżącego po upływie terminu na

wniesienie skargi, jest bezskuteczna (zob. postanowienie SN z 29 października

2024 r., I CSK 1608/23).

Termin do wniesienia przez pozwanego skargi kasacyjnej upłynął

31 października 2022 r. Pismo procesowe pozwanego z 7 czerwca 2023 r.

modyfikujące wniosek kasacyjny w celu dostosowania go do zakresu zaskarżenia,

wniesione po tej dacie, nie mogło więc odnieść zamierzonego skutku.

Z tych względów skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie

art. 3986 § 3 k.p.c.

Wniosek powodów o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego,

zgłoszony w odpowiedzi na skargę kasacyjną, został powiązany z wnioskiem

o oddalenie skargi lub odmowę jej przyjęcia. Żadne z takich rozstrzygnięć

w sprawie nie zapadło, zatem nie ma podstaw do przyznania kosztów

postępowania kasacyjnego stronie, która w odpowiedzi na skargę kasacyjną

wniosek o przyznanie tych kosztów łączy ze wskazanymi przez siebie, innym

rozstrzygnięciem (zob. postanowienia SN z 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01,

i z 8 sierpnia 2012 r., II CSK 112/12).

II CSKP 889/23

4

Adam Doliwa

Mariusz Łodko

Piotr Telusiewicz

[wr]

[r.g.]