Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania wyroku wobec R. S. do czasu rozpoznania kasacji

Obrońca skazanego R. S. w kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w

Lublinie z dnia 3 grudnia 2025 r., sygn. akt II AKa 239/24 , wystąpił z wnioskiem o

wstrzymanie wykonania wyżej opisanego wyroku do czasu rozpoznania kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek obrońcy nie zasługiwał na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi

dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Zgodnie

z regułą wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się

II KK 236/26

2

bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a wyrok – w myśl art. 9 § 2

k.k.w. - staje się wykonalny z chwilą jego uprawomocnienia. Regulacja art. 532 § 1

k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a wobec tego nie podlega wykładni rozszerzającej.

Zastosowanie instytucji uregulowanej we wskazanym przepisie winno być

uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami –

mającymi swoje zakotwiczenie w treści podniesionych zarzutów kasacyjnych lub

podstawach kasacyjnych branych pod uwagę z urzędu – prowadzącymi do wniosku,

że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla

osoby skazanej zbyt poważne skutki. Tego rodzaju sytuacja, mimo uznania przez

Sąd Najwyższy, że kasacja obrońcy skazanego R. S. powinna zostać rozpoznana

na rozprawie, w niniejszej sprawie nie zachodzi.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej

postanowienia.

[J.J.]

[r.g.]