Sygnatura akt: II KK 542/25
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Karna Wydział II
Rodzaj: Postanowienie
Data orzeczenia: 4 lutego 2026 r.
W serwisie od: 31 października 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Sędzia SN A.D. wyłączona z kasacji, bo powołano ją z udziałem wadliwej KRS

Spór

Obrońcy W.G. i Z.W. wnieśli kasacje od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie w sprawie skazania z art. 65 § 3 k.k.s. w zw. z art. 65 § 1 k.k.s. Obrońca W.G. zgłosił wniosek o wyłączenie sędzi SN A.D. od rozpoznania sprawy.

Ustalenia sądu

Wniosek opierał się na twierdzeniu, że sędzia została powołana na urząd z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej niezgodnie z Konstytucją. Sąd Najwyższy podzielił dotychczasowe orzecznictwo wskazujące na brak niezawisłości i bezstronności tej sędzi.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy wyłączył sędzię Sądu Najwyższego A.D. od udziału w rozpoznaniu sprawy II KK 542/25.

Dlaczego

Sąd uznał, że w sytuacji ryzyka nieprawidłowej obsady sądu uzasadnione jest zastosowanie instytucji wyłączenia sędziego. Powołał się na uchwałę trzech połączonych Izb SN z 23 stycznia 2020 r. oraz wcześniejsze postanowienia w podobnych sprawach.

Dla firm

Wniosek o wyłączenie sędziego może opierać się na wadliwości procedury jego powołania, a nie tylko na okolicznościach konkretnej sprawy.

Więcej o sprawie

Kasacje obrońców W.G. i Z.W. dotyczyły wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z 14 sierpnia 2025 r., który zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Chełmie z 31 grudnia 2024 r. Obrońca W.G. zgłosił wniosek o wyłączenie sędzi, a Sąd Najwyższy go uwzględnił.

W dniu 8 stycznia 2026 r. obrońca W.G. złożył wniosek o wyłączenie sędzi SN A.D. od rozpoznania niniejszej sprawy z uwagi na istnienie uzasadnionych wątpliwości co do jej bezstronności
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział II
Sygnatura: II KK 542/25

Treść orzeczenia

II KK 542/25

POSTANOWIENIE

Dnia 4 lutego 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

w sprawie 1. W.G.

2. Z.W.

skazanych z art. 65 § 3 k.k.s. w zw. z at. 65 § 1 k.k.s.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 4 lutego 2026 r.,

wniosku obrońcy W.G.

o wyłączenie sędzi Sądu Najwyższego A.D. od udziału w rozpoznaniu sprawy II KK

542/25,

na podstawie art. 42 § 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

wyłączyć sędzię Sądu Najwyższego A.D. od udziału w

rozpoznaniu sprawy II KK 542/25.

Uzasadnienie

Do Sądu Najwyższego wpłynęły kasacje obrońców W.G. i Z.W. od wyroku

Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 14 sierpnia 2025 r., sygn. akt V Ka 357/25,

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Chełmie z dnia 31 grudnia 2024 r., sygn.

akt II K 114/20.

Sprawa ta, zarejestrowana pod sygnaturą II KK 542/25, została

zarządzeniem Prezesa Izby Karnej z dnia 29 grudnia 2025 r. przydzielona do

referatu SSN A.D.

II KK 542/25

W dniu 8 stycznia 2026 r. obrońca W.G. złożył wniosek o wyłączenie sędzi

SN A.D. od rozpoznania niniejszej sprawy z uwagi na istnienie uzasadnionych

wątpliwości co do jej bezstronności, wynikających z udziału w jej powołaniu na

urząd sędziego Sądu Najwyższego Krajowej Rady Sądownictwa w składzie

sprzecznym z Konstytucją Rzeczpospolitej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotowy wniosek opiera się na okolicznościach kwestionujących

bezstronność wyznaczonej do rozpoznania sprawy sędzi Sądu Najwyższego, a

związanych z jej powołaniem na urząd sędziego Sądu Najwyższego w dotkniętej

wadą prawną procedurze z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej,

na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., w sposób niezgodny z Konstytucją

Rzeczpospolitej Polskiej, które w odniesieniu do sędziów Sądu Najwyższego

skutkuje każdorazowo uznaniem Sądu z ich udziałem za nienależycie obsadzony

(por. uchwała trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r.,

BSA I-4110-1/20). Wynika to z wyjątkowego statusu sędziów Sądu Najwyższego i

kluczowych kompetencji tego Sądu, mającego gwarantować niezakłócone,

prawidłowe funkcjonowanie demokratycznego państwa prawnego oraz obiektywny

standard niezależności, niezawisłości i bezstronności orzekania (por. ibidem).

Z tego względu wielokrotnie już Sąd Najwyższy wskazywał na potrzebę

wyłączenia sędzi SN A.D. od rozpoznania spraw z uwagi na brak przymiotu

niezawisłości i bezstronności, m.in. w postanowieniach z dnia 28 maja 2024 r., I KK

124/24, z dnia 6 listopada 2024 r., I KK 162/23 czy z dnia 12 maja 2025 r., I KK

147/24. Sąd Najwyższy w niniejszym składzie w pełni wyrażone w tych judykatach

zapatrywania aprobuje i uznaje za własne.

Mając nadto na uwadze, że wielokrotnie już w orzecznictwie Sądu

Najwyższego wyrażano pogląd, iż w sytuacji wystąpienia ryzyka nieprawidłowej

obsady sądu uzasadnione jest zastosowanie instytucji wyłączenia sędziego (zob.

postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 czerwca 2022 r., V KO 43/22; z dnia 23

czerwca 2022 r., II KO 48/22; z dnia 28 lipca 2022 r., V KO 69/22; z dnia 25

listopada 2021 r., I CSKP 524/21; z dnia 16 września 2022 r., III KK 339/22),

II KK 542/25

należało uwzględnić wniosek o wyłączenie sędzi Sądu Najwyższego A.D. od

udziału w niniejszej sprawie.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

[WB]

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.