- Sygnatura akt
- II KO 8/26
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział II
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 12 lutego 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Zawiadomienie o asesorze ze Świdnika trafi do sądu w Piszu
Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania
Spór
Zażalenie Z.N. dotyczyło wniosku Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Postępowanie dotyczyło zawiadomienia pokrzywdzonego o przekroczeniu uprawnień przez asesora tego sądu, który odrzucił zgłoszoną wierzytelność, oraz przez wiceprezesa sądu.
Ustalenia sądu
Sąd Najwyższy nie rozstrzygał co do meritum zawiadomienia. Ustalił jedynie, że okoliczności sprawy mogą budzić w odbiorze społecznym przekonanie o braku bezstronności sędziów sądu właściwego miejscowo.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek i przekazał sprawę II Kp 1068/25 do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piszu.
Dlaczego
Sąd uznał, że dobro wymiaru sprawiedliwości z art. 37 k.p.k. wymaga przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, aby postępowanie przebiegało bez podejrzeń o stronniczość. Pozostawienie sprawy w sądzie właściwym mogłoby wywołać w opinii publicznej pogląd o braku obiektywizmu składu orzekającego.
Więcej o sprawie
Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku sam wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy, bo zawiadomienie dotyczyło jego asesora i wiceprezesa. Sąd Najwyższy uwzględnił ten wniosek.
Zapewni to możliwość przeprowadzenia postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w sądzie właściwym miejscowo.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział II
- Sygnatura
- II KO 8/26
Treść orzeczenia
II KO 8/26
POSTANOWIENIE
Dnia 12 lutego 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Bednarek
w sprawie zażalenia Z.N.
wniosku Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku
z 12 stycznia 2026 r., sygn. akt II Kp 1068/25
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru
sprawiedliwości
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego
Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku, sygn. akt sygn.
akt II Kp 1068/25 przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu
w Piszu
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku
postanowieniem z 12 stycznia 2026 r., sygn. II Kp 1068/25, zwrócił się do Sądu
Najwyższego o przekazanie sprawy Z.N., z uwagi na dobro wymiaru
sprawiedliwości innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadniając swój wniosek Sąd
Rejonowy wskazał, że sprawa, dotyczy postępowania, które było prowadzone w
przedmiocie zawiadomienia pokrzywdzonego o przekroczeniu uprawień przez
asesora tam. Sądu, który odrzucił zgłoszoną wierzytelności jak też w związku z
II KO 8/26
2
rozpoznaniem zażalenia przez sędziego II Wydziału Karnego oraz przekroczeniem
uprawnień przez funkcjonariusza publicznego w osobie wiceprezesa Sądu
Rejonowego Lublin -Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek Sądu Rejonowego Lublin -Wschód w Lublinie z siedzibą w
Świdniku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro
wymiaru sprawiedliwości, zasługuje na uwzględnienie.
W orzecznictwie przyjmuje się, że do okoliczności przemawiających za
przekazaniem sprawy należą okoliczności, które mogą wpływać na swobodę
orzekania sądu miejscowo właściwego, czy też takie, które mogą powodować w
odbiorze społecznym - nawet mylne - przekonanie o niezdolności tego sądu do
obiektywnego i rzetelnego jej osądzenia (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z
dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10).
Mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności, dobro wymiaru
sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., przemawia za przekazaniem
sprawy, innemu niż miejscowo właściwy, sądowi równorzędnemu. Zapewni to
możliwość przeprowadzenia postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do
braku bezstronności sędziów orzekających w sądzie właściwym miejscowo.
Pozostawienie sprawy w sądzie występującym z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k.
mogłoby wywołać w opinii publicznej pogląd co do braku obiektywizmu po stronie
składu orzekającego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w części
dyspozytywnej niższego postanowienia.
[WB]
[a.ł]
II KO 8/26
3
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.