Uchybienie pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej nie daje przywrócenia terminu

Postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z 8 grudnia 2025 r., sygn.

akt X Ka 582/25, nie uwzględniono wniosku pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej

o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie

uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 9 września 2025 r., sygn.

akt X Ka 582/25.

II KZ 4/26

2

Na to postanowienie zażalenie wniósł pełnomocnik A.S., zarzucając

postanowieniu:

- błąd w ustaleniach faktycznych, mogący mieć wpływ na treść orzeczenia, a

polegający na błędnym przyjęciu, że niedotrzymanie terminu przez oskarżycielkę

posiłkową nie nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony, podczas gdy

oskarżycielka posiłkowa dochowała należytej staranności, by dokonać czynności w

terminie,

- błąd w ustaleniach faktycznych, mogący mieć wpływ na treść orzeczenia, a

polegający na błędnym uznaniu, że pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej działał w

zakresie umocowania, gdyż nie będąc obrońcą ma prawo przedsiębrać czynności

procesowe na niekorzyść swojego mocodawcy w zakresie umocowania, podczas

gdy w rzeczywistości działał on wbrew woli swojej mocodawczyni, która wyraźnie

wskazała, że chce złożyć stosowny wniosek, od czego pełnomocnik samowolnie

odstąpił, a więc poza zakresem swojego umocowania.

Autor zażalenia wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie

terminu do złożenia przez oskarżycielkę posiłkową wniosku o sporządzenie

i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 9 września

2025 r.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k., jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego

nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od

daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając

jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana.

W przedmiotowej sprawie Sąd Okręgowy w Warszawie trafnie uznał, że

wniosek o przywrócenie terminu nie podlegał uwzględnieniu, albowiem

przedstawiona argumentacja nie wskazywała, aby niezachowanie terminu nastąpiło

z przyczyn niezależnych od strony.

Wskazać należy, że inaczej niż w przypadku uchybienia obrońcy, uchybienie

terminowi zawitemu, które nastąpiło z winy pełnomocnika, nie uzasadnia restytucji

terminu, chociażby ten, którego pełnomocnik reprezentuje, nie ponosił żadnej przy

II KZ 4/26

3

tym winy. Pokrzywdzony nie może więc domagać się skutecznie przywrócenia

terminu uchybionego z winy jego przedstawiciela, którego zachowanie,

przybierające także formę zaniechania, traktowane jest jako czynność samej strony.

W przedmiotowej sprawie, taka właśnie sytuacja miała miejsce. Ponieważ

czynność wybranego przez stronę pełnomocnika jest traktowana jak czynność

samej strony, nie ma znaczenia powód, dla którego pełnomocnik nie wykonał

zleconej mu czynności procesowej

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.

[WB]

[a.ł]