Sąd Najwyższy odrzucił skargę nadzwyczajną, bo złożyła ją strona osobiście

Wyrokiem z 21 marca 2022 r., Sąd Apelacyjny w Gdańsku Wydział I Cywilny

w sprawie o sygn. akt I ACa 780/21, oddalił apelację A. A. S. od wyroku

Sądu Okręgowego w Gdańsku z 29 kwietnia 2021 r. w sprawie

o sygn. akt XV C 1196/19, w którym sąd ten w punkcie pierwszym oddalił

powództwo w całości, zaś w punkcie drugim odstąpił od obciążenia powódki

kosztami postępowania na rzecz pozwanej.

Pismem z 24 lipca 2025 r., A. A. S. wniosła do Sądu Apelacyjnego w

Gdańsku, za pośrednictwem Sądu Okręgowego w Gdańsku, skargę nadzwyczajną

na wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 21 marca 2022 r. , sygn. I ACa 780/21.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku przedstawił ww. skargę nadzwyczajną Sądowi

Najwyższemu pismem z dnia 24 lipca 2026 r.

II NSNc 54/26

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym

(tekst jedn. Dz. U. 2024 r. poz. 622 ze zm.) – dalej u.SN, skargę nadzwyczajną może

wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz w zakresie swojej

właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik

Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru

Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców

i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Z art. 89 § 2 u.SN wynika, że legitymacja do wniesienia skargi nadzwyczajnej

nie przysługuje stronie postępowania. Oznacza to, że w postępowaniu ze skargi

nadzwyczajnej zdolność strony do inicjowania postępowania w tej sprawie,

jest wyłączona.

Złożenie skargi nadzwyczajnej przez stronę jest dotknięte brakiem

nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia skargi nadzwyczajnej,

jako niedopuszczalnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 26 lipca 2023,

I NSNc 309/23; z 10 stycznia 2024 r., II NSNC 415/23; z 16 października 2024 r.,

II NSNc 75/24; z 12 czerwca 2025 r., II NSNC 73/25).

Z powyższych względów, skarga nadzwyczajna od wyroku

Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 21 marca 2022 r., sygn. I ACa 780/21 wniesiona

osobiście przez A. A. S., nie zaś przez któryś z podmiotów uprawnionych, o których

mowa w art. 89 § 2 u. SN podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 3

w zw. z § 2 k.p.c. w zw. z art. 95 pkt 1 u.SN i w zw. z art. 89 § 2 u.SN a contrario

orzekł jak w sentencji, w składzie wynikającym z art. 39810 k.p.c. w zw. z art. 95

pkt 1 u.SN.

[a.ł]

II NSNc 54/26

3