Sędzia SN L.B. wyłączony z sprawy, bo od 2022 r. nie prowadził jej merytorycznie

Pismem z 26 listopada 2025 r. wpłynął wniosek prokuratora - złożony w trybie art. 3

§ 1 pkt 1 i 3 oraz art. 5 ustawy z 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze

oraz art. 45 § 1 k.p.k. - o „Wykluczenie/wyłączenie L.B. od rozpoznania sprawy II

NSNc 72/23”. Wśród podstaw materialnych wniosku wskazano art. 19 ust. 1 TUE

art. 47 Karty Praw Podstawowych UE w zw. z art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji

Praw Człowieka (dalej: EKPCz) oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Wniosek ten stanowi przykład powielanych wielokrotnie, niedopuszczalnych

i wewnętrznie sprzecznych wniosków, które bezrefleksyjnie składają prokuratorzy

II NSNc 72/23

2

decydujący się realizować polityczne polecenia Prokuratora Generalnego i Ministra

Sprawiedliwości instrumentalizując kompetencje, którymi dysponują. Wskazuje

na to już sam fakt, że w sprawie cywilnej, jaką jest sprawa prowadzona

pod sygnaturą II NSNc 72/23 prokurator sformułował wniosek powołując się

na kompetencje, którymi prokuratura dysponuje w postępowaniach karnych

(art. 3 § 1 pkt 1 prawa o prokuraturze art. 45 § 1 k.p.k.). Pozaprawny charakter

działań prokuratora wnioskującego i polityczne motywacje wyraźnie manifestują się

również w formułowaniu wniosku o „wykluczenie”, której to kategorii polski system

prawny nie przewiduje. W tym zakresie wniosek nie podlegał rozpoznaniu

stosownie do zasady prawnej wynikającej z uchwały składu siedmiu sędziów

SN III CZP 44/23 z 10 października 2024 r.

Wniosek przywołuje jednak został sformułowany w kontekście konkretnej sprawy,

w okolicznościach której rozpoznać należy zarzuty sformułowane w oparciu

o art. 6 ust. 1 EKPCz oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, które gwarantują

każdemu prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy

bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.

W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd Najwyższy stwierdza, że działania

podejmowane w sprawie II NSNc 72/23 przez SSN L.B. wyraźnie naruszają

gwarancje wynikające z art. 45 ust. 1 Konstytucji. Od 5 lipca 2022 r.,

gdy przydzielono sprawę SSN L.B. jako sędziemu sprawozdawcy (ówczesna

sygnatura I NSNc 209/22) (k. 83) wyznaczył on w sprawie jedynie termin

posiedzenia, na którym wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania do czasu

wydania orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie pytania

prejudycjalnego przedstawionego postanowieniem z 13 czerwca 2023 r. w sprawie

II NSNc 65/23. Orzeczenie to wydano 15 maja 2024 r. (C-390/23), co jednak

nie skłoniło sędziego sprawozdawcy do podjęcia postępowania.

Pomimo powtarzających się monitów ze strony Prezesa SN kierującego pracą Izby

Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych (k. 99, k. 101) SSN L.B. nie podjął

żadnych czynności zmierzających do merytorycznego rozpoznania sprawy dając

jedynie wyraz swemu nieusatysfakcjonowania kształtem obowiązującego prawa

polskiego (k.100, k. 102). Z całą pewnością, nie merytorycznemu rozpoznaniu

sprawy miało też służyć posiedzenie wyznaczone w sprawie na 2 grudnia 2025 r.

II NSNc 72/23

3

(zdjęte z wokandy w wyniku wpłynięcia niniejszego wniosku), bowiem zarządzenie

z 25 czerwca 2025 r. o jego wyznaczeniu nie przewidywało powiadomienia

o nim pozostałych członków składu (k. 103). Okoliczności te wskazują

jednoznacznie, że SSN L.B., w sposób uporczywy odmawia sprawowania wymiaru

sprawiedliwości w sprawach z repertorium NSNc. Dlatego wniosek o wyłączenie

SSN L.B. należało uznać za zasadny w zakresie, w jakim opierał się on na art. 45

ust. 1 Konstytucji RP i art. 6 ust. 1 EKPCz. Dalsze sprawowanie przezeń, w

sprawie II NSNc 72/23, funkcji sędziego sprawozdawcy uniemożliwia bowiem

merytoryczne jej rozpoznanie.

Aleksander Stępkowski

[K.O.]

[a.ł]