Sąd Najwyższy umorzył kasację w sprawie policyjnej renty, bo skarżąca ją cofnęła

Pełnomocnik odwołującej T.C. wniósł skargę kasacyjną od wyroku z 21

marca 2024 r. Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, wydanego w sprawie o sygn. III

AUa 198/23.

II USKP 278/26

2

Postanowieniem z 18 marca 2025 r. Sąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną

do rozpoznania.

Pismem z 24 czerwca 2026 r. organ rentowy wniósł o umorzenie

postępowania kasacyjnego oraz o nieobciążanie strony pozwanej kosztami

zastępstwa procesowego strony przeciwnej wskazując, że decyzją z 9 czerwca

2026 r. ustalono nową wysokość świadczenia odwołującej oraz dokonano

wyrównania świadczenia za okres od 1 października 2017 r. do 30 czerwca 2026 r.

Żądanie odwołującej dochodzone w niniejszym postępowaniu zostało więc

zaspokojone.

Ustosunkowując się do powyższego pisma pełnomocnik odwołującej,

pismem z 27 lipca 2026 r., cofnął skargę kasacyjną oraz wniósł o zasądzenie na

rzecz odwołującej kosztów postępowania apelacyjnego i kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym

wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o

apelacji. Z kolei art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. stanowi, że w razie cofnięcia

apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach

jak przy cofnięciu pozwu.

Cofnięcie przez stronę skarżącą skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i nie

wymaga zgody drugiej strony. Powyższa czynność procesowa, zgodnie z zasadą

dyspozycyjności, wiąże Sąd Najwyższy i nie podlega jego następczej kontroli.

Skutkuje ona koniecznością umorzenia postępowania kasacyjnego (art. 391 § 2 w

związku z art. 39821 k.p.c.). Cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi czynność

procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia

postępowania kasacyjnego oraz orzeczenia o kosztach procesu jak przy cofnięciu

pozwu - art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. (zob. np.

postanowienia Sądu Najwyższego: z 17 listopada 2020 r., II PK 94/20, LEX nr

3080384; z 25 marca 2021 r., III USK 68/21, LEX nr 3153421, z 2 grudnia 2025 r. III

II USKP 278/26

3

PSK 160/2, LEX nr 3974692, por. też odnoszące się do kwestii związanych z art.

469 k.p.c. postanowienia Sądu Najwyższego: z 29 stycznia 2014 r., I PK 251/13,

OSNP 2015 nr 6, poz. 79 oraz z 19 grudnia 2025 r. II CSKP 34/24, LEX nr

3983180).

W tych okolicznościach Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne o

czym postanowił jak w sentencji na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391

§ 2 k.p.c. O kosztach orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.

DS

[SOP]