Skarga kasacyjna w sprawie emerytury policyjnej wycofana, postępowanie umorzone

Sąd Apelacyjny w Szczecinie wyrokiem z 26 kwietnia 2023 r. sygn. akt III Aua

485/22 w sprawie z odwołania J.Ś. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-

Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o

wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej na skutek apelacji

organu rentowego od Wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z 11

maja 2022 r., sygn. akt VI U 74/22 w pkt. 1. zmienił zaskarżony wyrok i oddalił

odwołania; w punkcie 2. zasądził od J.Ś. na rzecz Dyrektora Zakładu Emerytalno-

Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie kwotę

360 (trzysta szęśćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastepstwa procesowego.

Powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie zaskarżyła w całości

skargą kasacyjną odwołująca się J.Ś..

Organ rentowy złożył odpowiedź na skargę kasacyjną.

Pismem z 20 kwietnia 2026 r. odwołująca się J.Ś. złożyła do Sądu

Najwyższego informację, że otrzymała decyzję z 12 sierpnia 2024 r. Ministra Spraw

Wewnętrzynych i Administracji o wyłączeniu art. 15 c, art. 22 a i art. 24 a ustawy z

dnia 18 lutego 1994 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy

Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby

Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura

Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży

Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin. Otrzymała również decyzję z 20

kwietnia 2024 r. Dyrektora Zakładu Emerytalno- Rentowego Ministerstwa Spraw

Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o ustaleniu emrytury i renty.

W związku ze złożonym przez Skarżącą pismem z 20 kwietnia 2024 r. Sąd

Najwyższy zarządzeniem z dnia 15 lipca 2026 r. zobowiązał ubezpieczoną do

udzielenia odpowiedzi czy podtrzymuje skargę kasacyjną z 31 lipca 2023 r.

Pismem z 13 sierpnia 2026 r. skarżąca wycofała złożoną skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

II USKP 49/26

3

Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym

wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o

apelacji. Z kolei art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. stanowi, że w razie cofnięcia

apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach

jak przy cofnięciu pozwu.

Skarga kasacyjna może zostać cofnięta w każdym czasie nawet przez samą

stronę i nie wymaga to zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi

czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia

postępowania kasacyjnego oraz orzeczenia o kosztach procesu jak przy cofnięciu

pozwu (art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.) (zob.

postanowienia Sądu Najwyższego: z 17 listopada 2020 r., II PK 94/20, LEX nr

3080384 i z 25 marca 2021 r., III USK 68/21, LEX nr 3153421, por. też odnoszące

się do kwestii związanych z art. 469 k.p.c. postanowienie Sądu Najwyższego z 29

stycznia 2014 r., I PK 251/13, OSNP 2015 nr 6, poz. 79).

W tych okolicznościach Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne o

czym postanowił jak w sentencji na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391

§ 2 k.p.c.

[SOP]