- Sygnatura akt
- II ZIZ 50/26
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Odpowiedzialności Zawodowej Wydział II
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 23 października 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Wniosek o immunitet dwóch sędziów bez podpisu adwokata. SN utrzymał odmowę przyjęcia
Przejdź do orzeczenia, 4 min czytania
Spór
M.B. wnioskował o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej dwóch sędziów sądów okręgowych. Zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku z powodu niedopełnienia wezwania do uzupełnienia braków formalnych.
Ustalenia sądu
Wnioskodawca odebrał wezwanie 21 maja 2026 r. W wyznaczonym terminie nie przesłał wniosku sporządzonego i podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego. Jego zażalenie nie zawierało konkretnych zarzutów.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku.
Dlaczego
Wniosek niepochodzący od prokuratora musi być sporządzony i podpisany przez pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym, a braku nie uzupełniono w terminie. Zażalenie było oczywiście bezzasadne.
Dla firm
Wniosek o pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, który nie pochodzi od prokuratora, sporządza i podpisuje adwokat lub radca prawny. Jeśli nie odpowiada warunkom formalnym, prezes sądu dyscyplinarnego odmawia jego przyjęcia.
Więcej o sprawie
Pełnomocnik z urzędu wyznaczony M.B. napisał do SN, że nie jest umocowany do zastępowania go przed tym sądem. Wezwanie do uzupełnienia braków z 29 kwietnia 2026 r. nie zostało wykonane w terminie.
W przedstawionych realiach należy stwierdzić, że wnioskodawca - mimo uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków formalnych nie uzupełnił ich w wyznaczonym przez Sąd terminie.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Odpowiedzialności Zawodowej Wydział II
- Sygnatura
- II ZIZ 50/26
Treść orzeczenia
II ZIZ 50/26
POSTANOWIENIE
Dnia 23 października 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie X. Y. - sędzi Sądu Okręgowego w [...] oraz X.1 Y.1 – sędzi Sądu
Okręgowego w [...]
po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej,
na posiedzeniu w dniu 23 października 2026 r.
zażalenia wnioskodawcy M.B. z dnia 5 października 2026 r. na
zarządzenie z dnia 8 września 2026 r., sygn. akt I ZI 27/26, o odmowie
przyjęcia wniosku o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do
odpowiedzialności karnej X. Y. - sędzi Sądu Okręgowego w [...] oraz X.1 Y.1
– sędzi Sądu Okręgowego w [...]
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca
2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (dalej: „u.s.p.”)
postanowił:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 kwietnia 2026 r. M.B. wniósł o zezwolenie na pociągnięcie
do odpowiedzialności karnej X. Y. - sędzi Sądu Okręgowego w [...] oraz X.1 Y.1 –
sędzi Sądu Okręgowego w [...]
II ZIZ 50/26
2
Zarządzeniem z 29 kwietnia 2026 r., sygn. akt I ZI 27/26 (k. 17), wezwano
wnioskodawcę M.B. do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w postaci
przesłania wniosku we wskazanym przedmiocie podpisanego przez pełnomocnika
będącego radcą prawnym lub adwokatem oraz o przesłanie odpisu aktu oskarżenia
wniesionego do sądu wskazującego sprawę, w której immunitet ma być uchylony.
Jednocześnie pouczono, iż wskazane braki formalne powinny być uzupełnione w
terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku.
Zarządzeniem z 8 września 2026 r., sygn. akt I ZI 27/26, odmówiono przyjęcia
wniosku w zakresie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X. Y. -
sędzi Sądu Okręgowego w [...] oraz X.1 Y.1 – sędzi Sądu Okręgowego w [...],
złożonego przez M.B. z uwagi na fakt, iż nie uzupełnił on braków formalnych wniosku
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł w dniu 5 października 2026 r.
wnioskodawca, który zaskarżył je w całości, nie formułując zasadniczo jakichkolwiek
zarzutów.
Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Wywiedzione zażalenie jest oczywiście bezzasadne, albowiem część
motywacyjna zażalenia nie zawiera w swej treści jakiejkolwiek okoliczności
faktycznej czy też prawnej, która podważałaby zasadność zaskarżonego
zarządzenia.
W przedstawionych realiach należy stwierdzić, że wnioskodawca - mimo
uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków formalnych nie uzupełnił ich
w wyznaczonym przez Sąd terminie.
M.B. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych odebrał 21 maja 2026 r.
(EPO – k. 31). W piśmie nadanym 1 czerwca 2026 r. przez pocztę elektroniczną M.B.
wniósł „o zachowanie terminu uzupełniania braków formalnych subsydiarnego aktu
oskarżenia na wezwanie I ZI 27/26 SN z 29.04.2025 do czasu rozstrzygnięcia sporu
– czy wyznaczony postanowieniem […] SR T. z 19.03.2026 pełnomocnik z urzędu –
adw. M.F. – jest właściwym do uzupełnienia braków formalnych subsydiarnego aktu
oskarżenia w sprawie […] SR T.”. Z notatki urzędowej z 1 czerwca 2026 r. wynika,
że w sprawie o sygn. akt […] wyznaczono termin posiedzenia na dzień 13 lipca
2026 r. i M.B. został ustanowiony pełnomocnik adw. M.F. (k. 39). Postępowanie w
II ZIZ 50/26
3
sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w T. pod sygn. akt […] zostało
zawieszone (k. 102). Ponadto, wyznaczony M.B. pełnomocnik z urzędu w piśmie
skierowanym do Sądu Najwyższego wskazał, że nie jest umocowany do
zastępowania wnioskodawcy przed Sądem Najżywszym. Kolejno, M.B. do niniejszej
sprawy składał wielokrotnie pisma, bądź też jego pisma były przekazywane przez
inne sądy, jednakże w piśmie oraz w kolejnych dokumentach znajdujących się w
aktach sprawy brak jest pisma wykonującego zarządzenie z dnia 29 kwietnia 2026
r., tj. przesłania wniosku o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności
karnej X. Y. oraz X.1 Y.1 sporządzonego i podpisanego przez podmiot uprawniony.
Zgodnie z art. 80 § 2a ustawy z dnia 27 lipca 2021 r. – Prawo o ustroju sądów
powszechnych wniosek o pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, jeżeli nie
pochodzi od prokuratora, sporządza i podpisuje pełnomocnik będący adwokatem
albo radcą prawnym. Zgodnie z treścią art. 80 § 2b. ww. ustawy Jeżeli wniosek
o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej nie odpowiada
warunkom formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania
karnego lub jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu dyscyplinarnego odmawia jego
przyjęcia.
Tym samym uznając, iż zaskarżone zarządzenie było w pełni prawidłowe,
należało utrzymać je w mocy. Jednocześnie zaznaczenia wymaga, iż niniejsze
rozstrzygnięcie nie uniemożliwia - w razie spełnienia uprzednio opisanych wymogów
- ponownego złożenia wniosku o zezwolenie na pociągniecie do odpowiedzialności
karnej wskazanych sędziów.
Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
[J.J.]
[r.g.]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.